Zero Dark Thirty

Beoordeling:

Geplaatst: door Bart de Bruijn

Zero Dark Thirty had niet de meest rustige aanloopperiode. Waar het normaal een tijd is met obligate interviewtjes om het product te verkopen, ontstond er nu consternatie. De film zou gebaseerd zijn op geheime informatie van de CIA en Defensie en de film zou martelen goedpraten.

De film begint met een lange martelscène. We zien Dan (Jason Clarke) ene Ammar (Reda Kateb) ondervragen. Ammar zou meer weten over Al Qaida en vooral over de groep rond Osama Bin Laden. Tijdens die ondervraging gaat het er niet zachtzinnig aan toe. Ammar krijgt klappen, er brandt fel licht, er klinkt luide muziek. En wanneer Ammar niks zegt moet hij in een donker hokje waar hij nog maar net in past.

Regisseur Bigelow maakt het niet mooier dan het is. Ammar is meer dood dan levend en je ziet de drollen in zijn doorschijnende broek hangen. Ondertussen zit Maya (Jessica Chastain) in dezelfde ruimte op een stoel toe te kijken. Ze schrikt duidelijk van wat er gebeurd, het is dan ook haar eerste dag.

Het zal niet de enige martelscène zijn. Waterboarding is een normaal onderdeel van de onderhandelingen in de film. Het leidt uiteindelijk ook tot meer informatie over de verblijfplaats van Bin Laden. Daardoor zadelt Bigelow je op met een moreel dilemma. De martelingen zijn vreselijk, maar ze leveren wel informatie op. Dat zou als goedpraten gezien kunnen worden, maar Zero Dark Thirty registreert alleen, neemt geen politiek standpunt in.

De martelingen zijn een klein deel van de film. Die focust zich vooral op Maya. Ze bijt zich vast in de jacht naar Bin Laden en blijft in een aanwijzing geloven die iedereen verder laat liggen. Aanslagen en bureaucratie dreigen steeds roet in het eten te gooien. One woman against the world.

Kathryn Bigelow werd bij The Hurt Locker geprezen om het realisme en ook Zero Dark Thirty blijft geloofwaardig. Maar waar de film vooral in excelleert is het overbrengen van de gevoelens van frustratie van hoofdrolspeelster Chastain. De frustratie na de zoveelste tegenwerking van bovenaf is voelbaar. Vooral als Maya denkt te weten waar Osama Bin Laden zit en het maanden duurt voor er iemand in actie komt.

Zero Dark Thirty is geen spectaculaire actiefilm. Wel ontploffingen en schietpartijen, maar niet vol effectbejag. Ook de uiteindelijk aanval op de compound van Bin Laden verloop rustig en zonder overbodig spektakel. Al zal er in menige Amerikaanse bioscoop gejuicht worden.

De casting is voor het grootste deel prima, behalve de keuze voor James Gandolfini als baas van de CIA. Doordat hij zijn rol als Tony Soprano nooit echt van zich af heeft weten te schudden zorgen de scènes waarin hij verschijnt vooral voor lachmomenten.

Zero Dark Thirty blijft boeien en is mooi ingetogen. Bigelow laat je goed meeleven met Maya en lijkt de waarheid niet al te veel geweld aan te doen. Een mooie film over een lelijke werkelijkheid.

Trailer