Unbroken

Beoordeling:

Geplaatst: door Orlando Ruiz de Fez

Unbroken vertelt het verhaal Louis Zamperini, een Olympische atleet die tijdens de Tweede Wereld Oorlog als soldaat met z’n vliegtuig neerstort in zee en vervolgens zevenenveertig dagen op een vlot moet overleven. Maar dat is nog niet alles: hij wordt daarna van de zee geplukt door de Japanners om vervolgens tweeënhalf jaar vastgehouden en mishandeld te worden in een gevangenenkamp.

Het is de tweede geregisseerde film door Angelina Jolie na het, en ja dit is een eufemisme, niet zo bijster goede In the Land of Blood and Honey uit 2011. Unbroken is gebaseerd op het gelijknamige boek van Laura Hillenbrand. De gebroeders Coen kregen de taak om het script te bewerken om er een film van te maken maar slagen er, misschien was dit de bedoeling, niet in hun stempel op het geheel te drukken. De dialogen zijn zelfs één van de mindere punten van de film. Ze vloeien niet, ze bestaan wel uit woorden, maar overstijgen de som der delen vrijwel niet. Personages zeggen iets, maar je voelt het niet.

Zamperini, eerst Olympisch atleet en later oorlogsheld, wordt daar en tegen wel zeer verdienstelijk gespeeld door de jonge acteur Jack O’Connell, bekend van onder andere 300: Rise of an Empire, Starred Up en de Britse televisieserie Skin. Hij speelt het personage met een combinatie van jeugdige onbezonnenheid en volwassen standvastigheid. Het sterk vermagerde lichaam van de acteur voor deze rol toon ook de toewijding aan van de acteur. Aan hem ligt het dan ook niet dat Unbroken, ondanks de prachtige kans die het waargebeurde verhaal biedt, toch wat gezapig aanvoelt.

Dit komt namelijk vooral door de gemaakte keuzes van Jolie. Zo hebben de flashbacks naar de jeugd van Zamperini een te duidelijk doel, namelijk het vergroten van de empathie met de hoofdpersoon. Maar omdat ze weinig genuanceerd zijn en voornamelijk prestatiegericht, blijft deze empathie juist weg.

De flashbacks laten zien dat als, om het maar even heel Hollywood en The American Dream te houden, je maar hard genoeg werkt je alles kan bereiken. Dit alles maakt het begin van de film wat stroperig. Als de drie Amerikanen eenmaal moeten zien te overleven op zee, wordt het iets spannender, maar overstijgt het nergens de gemiddelde oorlog- /overlevingsfilm.

Overigens waren Japanse nationalisten ook niet helemaal tevreden met Unbroken. Het gewelddadige gedrag van de Japanse soldaten zou niet stroken met de werkelijkheid. De nationalisten eisen dan ook dat Jolie nooit meer een voet op Japanse bodem mag zetten.

Cinematografisch valt er gelukkig wel een hoop te genieten voor de kijker, en waarschijnlijk ook wel voor de Japanners. Jolie huurde hier de Brit Roger Deakins voor in, bekend van films als Prisoners, Skyfall, The Shawshank Redemption en van de Coen films Fargo en No Country for Old Men. De beelden zijn helder en vloeiend, iets wat dus niet gezegd kan worden van de dialogen en de vertelstijl van de film.

Jolie herpakt zich zeker ten opzichte van haar laatste film, maar dit zegt meer over haar vorige film dan over deze. Unbroken scoort namelijk maar net aan een voldoende. Je ziet dat ze haar best doet om een goed verhaal neer te zetten, maar er mist iets. Misschien doet ze wel te veel haar best, waardoor het verhaal emotioneel gezien wat vlak blijft. De mooie beelden en de acteerprestatie van O’Connell redden Jolie van opnieuw een onvoldoende.

Trailer