Tula: The Revolt

Tula: The Revolt, Genre: Drama, Regie: Jeroen Leinders, Acteurs: Derek de Lint, Obi Abili, Danny Glover, Releasedatum: 4 juli 2013, Speelduur: 102 minuten.

Recensie Tula: The Revolt

Het is deze week precies honderdvijftig jaar geleden dat Nederland de slavernij in de West-Indie afschafte. Dat weinig eervolle jubileum is de eerste inspiratie voor twee films over het onderwerp. In september opent het Nederlands Film Festival in Utrecht met Hoe Duur Was De Suiker van Jean van de Velde, maar eerst is het de beurt aan Tula: The Revolt van regisseur Jeroen Leinders. Een film over de slavenopstand op Curaçao aan het einde van de 18e eeuw.

"A life without freedom is no life at all", zegt slaaf Tula (Obi Abili) wanneer hem gevraagd wordt waarom hij zijn strijd om zijn vrijheid te verkrijgen niet gewoon staat. Het is 1795, 68 jaar voordat Nederland de slavernij afschaft en de locatie Curaçao. De voormalige kolonie is niet alleen doorvoerhaven van de trans-Atlantische slavenhandel, op de verschillende plantages is ook een groot aantal slaven werkzaam. Waaronder dus Tula.

Hij is eigendom van een zekere Willem van Uytrecht (de laatste rol van de vorig jaar overleden Jeroen Willems), een plantage-eigenaar die zich niks aantrekt van de zogenaamde negro code, zeg maar de slaven-CAO, en zijn slaven bijvoorbeeld ook op zondag laat werken. Wanneer Tula van zijn liefje Speranza (Natalie Simpson) hoort dat Nederland de oorlog heeft verloren van de Fransen en deze de slavernij hebben afgeschaft, confronteert hij zijn eigenaar daarmee.

Van Uytrecht geeft Tula weliswaar toestemming het vraagstuk voor te leggen aan gouverneur De Veer (Jeroen Krabbé), maar zorgt ervoor dat hij eerder bij de gouverneur is om te voorkomen dat Tula stadscentrum Punda bereikt van plantage Knip op het meest westerse punt van het eiland. Op die manier kan hij De Veer ervan te overtuigen de opstand snel de kop in te drukken.

Terwijl Tula nooit een opstand heeft gewild, maar juist zoekt naar een vreedzame oplossing, sluiten steeds meer slaven zich bij hem aan. Hij wordt gebombardeerd tot leider van wat zou uitgroeien tot de grootste slavenopstand op Nederlands grondgebied. Met alle bloederige gevolgen van dien.

Tula is tot de dag van vandaag een held op Curaçao. Dat regisseur Jeroen Leinders, oud-inwoner van het Caribisch eiland, hem neemt als onderwerp van een film om de gitzwarte periode in de Nederlandse geschiedenis te onderstrepen, is daarom begrijpelijk. Het is alleen jammer dat het script van de (debuterende) Amerikaan Curtis Holt Hawkins erg eendimensionaal, stereotiep en schematisch blijft.

Maar wat pas echt afbreuk doet aan de verschrikkelijke geschiedenis die Leinders wil vertellen, is het feit dat de voertaal van de film Engels is. Je film een "internationale productie" kunnen noemen, inclusief de bekende Amerikaanse acteur Danny Glover, verkoopt nu eenmaal goed. Maar de enige Nederlandse acteur die daarbij qua uitspraak overtuigd, is Derek de Lint die een legerkapitein speelt. De andere acteurs en actrices komen vaak niet verder dan het opdreunen van hun tekst in typisch Nederlands-Engels.

Ook kom je als kijker - op wat uitgeschreven tekst in beeld aan het begin en eind van de film na - maar bar weinig te weten over de rol van Nederland tijdens de slavernijperiode. Leinders vertelt puur het verhaal van de opstand en de liefdesrelatie tussen Tula en Speranza. Tel daarbij de weinig overtuigende confrontaties tussen slaven en leger op en je moet helaas concluderen dat Tula: The Revolt niet de geschiedkundige film is geworden die deze gitzwarte bladzijde uit onze geschiedenis verdiend had. 

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.