Train to Busan

Geplaatst:

Beoordeling:

door Daan Snouck Hur...

Zombiethriller Train To Busan was vorig jaar in thuisland Korea een ongekende hit en maakte al naam op menig internationaal filmfestival. Maar hier geen genre mashups a la zomromcom Warm Bodies of uitgekauwde exploitatiepulp (de zoveelste Resident Evil). Nee, voor zijn speelfilmdebuut keert regisseur Yeon Sang-ho terug naar de essentie van het genre, de zombiefilm als bijtende allegorie van de hedendaagse maatschappij.

Zoals bij de meeste geslaagde genrefilms is ook hier het uitgangspunt even simpel als doeltreffend en is het de uitwerking die telt. De film begint dan ook op bekend terrein. Als in de proloog een vrachtwagen binnen een quarantainezone een hertje dood rijdt en deze vervolgens, na wat verontrustende stuiptrekkingen, prompt weer opstaat, weet je als kijker precies waar je aan toe bent.

We maken vervolgens kennis met de net gescheiden beleggingsfondsmanager Seok-woo, het stereotype workaholic met weinig oog voor zijn jonge dochtertje Soo-an. Op de vooravond van haar verjaardag vraagt zij of haar vader haar de volgende dag naar haar moeder in Busan wil brengen. Seok-woo heeft het eigenlijk te druk met werk, maar gaat uiteindelijk overstag.

Onderweg naar Seoul Centraal hint nog niks naar wat er gaat komen, al bericht de radio over “sociale onrusten” en lijken er wat meer brandweerwagens op de weg te zijn dan normaal. De HSL naar Busan vertrekt dan ook gewoon op tijd. Aan boord een dwarsdoorsnede van de maatschappij: onder andere een arrogante CEO op zakenreis, een luidruchtig scholierenhonkbalteam, een jong stel in blijde verwachting en twee bejaarde zussen op hun dagje uit. Niemand is zich van enig kwaad bewust als op het laatste moment een schuimbekkende jonge vrouw de achterste wagon in glipt.

Yeon kiest bewust voor een kalme opbouw. Door de tijd te nemen om de kernpersonages te introduceren belicht hij tegelijkertijd op subtiele wijze het in Korea nog zeer bepalende onderliggende klasseverschil. Zodra de eerste slachtoffers vallen beginnen de heersende sociale verhoudingen parten te spelen, zodat het voor de passagiers niet alleen kwestie is van overleven maar ook om hun onderliggende geschillen te overkomen.

Ook het blinde vertrouwen in de overheid en aanverwante werkerbijmentaliteit wordt aangestipt. De zombie-epidemie kan in eerste instantie vrijuit om zich heen grijpen omdat iedereen gewend is dat iemand anders een probleem wel oplost en niemand actie durft te ondernemen. De film toont goed aan wat er gebeurt als 'Het Systeem' faalt en zijn onderdanen niet gewend zijn zelf keuzes te maken. De trein naar Busan is in die zin meer dan alleen een lokatie, het is een metafoor voor de vastgeroeste, afgebakende manier van denken van de hedendaagse luxemaatschappij. De route van een trein wordt bepaald door de rails en er is heel wat werk nodig om van richting te veranderen.

De zombieapocalypse is ondertussen natuurlijk al vele malen verbeeld en het is lastig nog een originele insteek te vinden. Beperkt door een relatief klein budget weet Yeon de boel prettig kleinschalig te houden. Natuurlijk zien we ook hier de ondertussen welbekende massascènes waarin we hordes CG zombies huis zien houden, maar het zijn juist de goed opgebouwde mini-setpieces in de trein waarmee Train To Busan zich onderscheidt. Zonder wapens of kennis van zaken dienen de passagiers te vertrouwen op hun intelligentie en samenwerking om te overleven.

Dat juist dat er vanwege de eerder genoemde onderlinge afgunst nou net grotendeels bij inschiet is helaas ook de reden dat de film niet continu weet te overtuigen. Na de sterke eerste twee aktes zou je verwachten dat rond de derde de mensen wel geleerd hebben van hun fouten. Ondanks de gemeenschappelijke vijand blijft de steeds kleiner wordende groep overlevenden zichzelf echter continu in de wielen rijden. Hierdoor krijgt voorspelbaarheid naar het einde toe de overhand waardoor de emotioneel geladen climax helaas aan kracht inboet.

Dat het eindstation dan misschien minder indrukwekkend is dan verwacht doet niks af aan de reis zelf. Enkele misstappen daargelaten is Train To Busan een indrukwekkend en intelligent debuut van een veelbelovend regisseur die door middel van een indringende vertelstijl het vrijwel uitgekauwde genre weer een beetje op doet leven.

Trailer