The Ides of March

The Ides of March, Genre: Drama, Regie: George Clooney, Acteurs: Ryan Gosling, George Clooney, Philip Seymour Hoffman, Releasedatum: 20 oktober 2011, Speelduur: 101 minuten.

Recensie The Ides of March

Loyaliteit is enkel maar een begrip. Het is maar een woord, dat we allemaal op verschillende manieren interpreteren. De één ziet het als iets heel belangrijks, de ander weer niet. Zo ook in de politieke thriller The Ides of March, waar een campagneman op het eerste gezicht uit loyaliteit voor zijn presidentskandidaat werkt. De waarheid komt echter steeds dichterbij.

George Clooney gaat het opnieuw proberen met het regisseren van een film. Dat ging hem in het verleden prima af met onder meer Leatherheads en Good Night, and Good Luck. Dit keer dus een politieke thriller, met overigens de hulp van executive producer Leonardo DiCaprio. The Ides of March neemt je mee naar de voorkiezingen van het democratische presidentskandidaatschap. Een gevecht tussen gouverneur Morris (George Clooney) en de senator Morris (Michael Mantell).

Wat The Ides of March goed doet, in tegenstelling tot vele andere politieke films, is het tonen van de strijd tussen de campagneleider. Een gevecht tussen Paul Zara (Philip Seymour Hoffman) en Tom Duffy (Paul Giamatti). Maar The Ides of March gaat nóg dieper. Het gaat eigenlijk niet om die twee personen. Dat is maar een bijzaak. Het gaat om de ambitieuze Stephen Meyers, de persvoorlichter en de leerling van Zara.

Terwijl alles op het eerste oog een eerlijke en goede strijd lijkt te worden, krijgt Meyers te maken met de welbekende achterkamer politiek en de echte politieke definitie van 'loyaliteit'. En dat terwijl liefde ook nog op het spel staat, aangezien Stephens te maken krijgt met de bloedmooie Molly (Evan Rachel Wood). Allerlei factoren dus. En dan gebeurt er ook nog van alles. Hoe meer Stephens achter het vuile spelletje komt, hoe meer hij wordt tegengewerkt door iedereen, van een journalist (Marisa Tomei) tot aan Tom Duffy.

Geen wonder dus dat Stephens de weg kwijt raakt. Het mooie van The Ides of March is dat je in het begin geniet van het ambitieuze campagneteam, maar dat deze creatieve genieën aan het eind steeds meer begint de wantrouwen. Vuile spelletjes, het expres lekken van geruchten, noem maar op. En dan maar denken dat de democraten zo poeslief waren - toch niet helemaal rooskleurig.

Over rooskleurig gesproken; wellicht heb je het al gemerkt aan de namen die eerder in het artikel genoemd worden, maar de lijst van de acteurs en actrices ziet er zeker chique uit. Helaas is dat geen garantie voor ontzettend goed werk, al springen Ryan Gosling – toch wel het grootste acteertalent op het moment van schrijven – en (logischerwijs) Paul Giamatti er ver boven uit.

Het is alleen dat het verhaal niet compleet voelt. Er gebeurt van alles, maar het eindigt abrupt en dus is de figuurlijke puzzel niet afgemaakt. Voor zulke, inhoudelijke politieke thrillers heb je meer tijd nodig. Iets meer dan een anderhalf uur is niet genoeg. Hartstikke leuk als je zo’n einde iets artistieks wil maken, maar het moet wel gewaardeerd worden. Dat is bijzonder jammer, aangezien de rest van de film serieus erg interessant is.

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.