Terminator: Genisys

Beoordeling:

Geplaatst: door Daan Snouck Hur...

De afgelopen jaren heeft Hollywood getracht door middel van remakes een slaatje te slaan uit zo'n beetje elke eigengereide cultklassieker van de laatste 35 jaar. Van Robocop tot Evil Dead, niks leek meer heilig. Na wat juridisch getouwtrek over de vrijgekomen rechten deed de aankondiging van een nieuwe Terminator film met de ondertitel 'Genisys' dan ook het ergste vermoeden. 

Dit moeten de mensen achter Terminator: Genisys ook gerealiseerd hebben. Eén van de meest spoilerific trailers ooit moet duidelijk maken dat het hier, ondanks de terugkeer van Arnold Schwarzenegger en de casting van Game Of Thrones' Emilia Clarke als Sarah Connor (die volgens de overlevering tussen deel twee en drie overleden is), gaat om een frisse insteek.

Als het geen remake is maar we zien wederom Kyle Reese teruggestuurd worden naar 1984 om te zorgen dat de toekomstige leider van het verzet tegen de robots geboren kan worden, wat is het dan? Een reboot? Een re-imagining? Of stiekem toch een sequel?

Klinkt bijna net zo verwarrend als de tijdreisparadox waarop de hele franchise gebaseerd is. Om Sarah Connors uitleg aan haar ongeboren zoon in The Terminator maar even te parafraseren: "God, a person could go crazy thinking about this..." Kort gezegd: Genisys is min of meer een mash-up van de vier eerdere delen die, à la Back To The Future Part II, door middel van een alternatieve tijdlijn de hele canon ondersteboven gooit. 

Het uitgangspunt is echter hetzelfde gebleven. Skynet is anno 2029 bijna verslagen door de mensheid en stuurt in een wanhoopsdaad een terminator terug naar het verleden om te voorkomen dat John Connor, leider van het verzet, ooit geboren gaat worden. Connor (dit keer gespeeld door Jason Clarke) stuurt vervolgens zijn beste man Kyle Reese (Jai Courtney) terug om zijn moeder te beschermen.

Eenmaal aangekomen in 1984 merkt Reese echter al snel dat er iets niet klopt. De agent die hem tijdens de bekende nachtelijke openingsachtervolging door het warenhuis achterna zit kent hem bij naam, en als hij vervolgens door Ma Connor zelf gered wordt (inclusief "come with me if you want to live" knipoog) is het duidelijk dat dit niet het verleden is waarover John hem zoveel verteld heeft.

Terminator: Salvation uit 2009 deed er, na drie films, goed aan om te breken met enkele pijlers van de serie: het tijdreis-aspect, steeds vergezochtere terminators en het idee dat John Connor een soort van onfeilbare messias is, zonder wie de mensheid geen enkele kans maakt. Het bevrijdde de franchise van zijn gimmicks en hintte naar een nieuwe richting. Terminator: Genisys, met zijn herkauwde elementen in een nieuw jasje, voelt hierdoor als een stapje terug. 

Dat wil echter niet zeggen dat de film niet werkt. Door schrijvers Patrick Lussier (Drive Angry) en Laeta Kalogridis (Shutter Island) is zeker goed nagedacht over de invulling van de overduidelijk door studiobazen opgelegde synopsis. De door elkaar verweven tijdslijnen tarten de logica maar zijn uiteindelijk toch netjes met elkaar verbonden, en ook de manier hoe een zichtbaar oudere Schwarzenegger in het verhaal is verwerkt klopt.

Hoe vermakelijk en goed in elkaar stekend ook, Terminator: Genisys mist uiteindelijk bezieling en een gedegen vertelstijl. Nu waren de regisseurs van de gemankeerde Rise Of The Machines en Salvation ook geen Hitchcocks, maar zij wisten nog de tijd te nemen voor een goede spanningsopbouw en gaven ruimte aan de acteurs om de boel geloofwaardig te maken waardoor de films aansloten bij Camerons onaantastbare eerste twee delen. Regisseur Alan Taylor (Thor: The Dark World) lijkt echter nog nooit van het woord 'spanningsboog' te hebben gehoord. 

Alsof hij bang is dat mensen verveeld naar hun telefoon grijpen als hij het tempo ook maar een paar tellen in laat zakken, geeft hij de film zo'n moordend tempo mee dat mogelijk indrukwekkende setpieces of meeslepende scènes al voorbij zijn voordat je er als kijker erg in hebt. Verwacht dus geen vakkundig opgebouwde nagelbijter als de klassieke Tech Noir-scène of de gestaag aan momentum winnende climax van T2.

Dit werpt weer extra aandacht op de weinig opzienbarende casting. Arnold ís de T-800, en staat natuurlijk boven elke kritiek. Emilia Clarke's Sarah Connor is een potentieel interessante mix van de twee versies die Linda Hamilton ons voorschotelde, als ze maar de ruimte had gekregen om zich dit iconische personage meer eigen te maken.

Hoewel een gedegen acteur, schiet Jason Clarke hier helaas door in zijn poging iets te maken van zijn geforceerde schurkenrol. Jai Courtney op zijn beurt is simpelweg te inwisselbaar als Kyle Reese. Hij is gewoon geen Michael Biehn, iemand die van een generieke bijrol iets beklijvends kon maken. Hierdoor blijft enige broodnodige chemie tussen Reese en Connor uit. 

Het gaat hier dus niet weer om zo'n vermaledijde remake. Een hoogdravende franchise-doorstarter als dit, die toch zo leunt op de cultstatus van het bronmateriaal, ontkomt er echter niet aan vergeleken te worden met het origineel. En in dat opzicht faalt de film duidelijk. Hoewel vakkundig bedacht en gemaakt wordt Terminator Genisys helaas nergens meer dan een herhaling van zetten. De stukken staan dit keer anders, maar het spel kennen we ondertussen wel.

Trailer