Take Shelter

Beoordeling:

door Daan Snouck Hurgronje

Geplaatst:

Take Shelter, Genres: Drama, Thriller, Regie: Jeff Nichols, Acteurs: Jessica Chastain, Michael Shannon, Releasedatum: 5 april 2012, Speelduur: 120 minuten.

Recensie Take Shelter

Acteur Michael Shannon is typisch zo'n “oh, waar ken ik hem nou weer van?”-acteur. Je herkent zijn kop, maar ondertussen kan niemand kan op zijn naam komen. Na bijrollen in alles van slo-mo spektakel Bad Boys II tot aan retro relatiestudie Revolutionary Road (waarvoor hij een Oscarnominatie ontving) begint Shannon echter langszamerhand een gevestigde naam te worden. Naast een solide aandeel in HBO's succesvolle nieuwe droogleggingsdrama Boardwalk Empire mag hij in Take Shelter bewijzen of hij een film ook zelf kan dragen.

Shannon speelt Curtis LaForche, een kalme, hardwerkende man die ergens in het midden van de V.S. een modaal leventje leidt met zijn vrouw Samantha (Jessica Chastain) en dove dochtertje. Hij heeft een goede baan en alles lijkt in orde, maar hij heeft de laatste tijd heftige nachtmerries waarin zijn naasten het op hem gemunt hebben.

Wanneer hij vervolgens beseft dat hij de enige is die die donkere wolken en vage vogelzwermen ziet begint hij te vermoeden dat er iets mis is met hem. Hij houdt dit alles geheim voor zijn familie maar wanneer hij een schuilkelder in zijn tuin wil bouwen wil zijn vrouw toch echt weten wat er aan de hand is. Curtis zoekt hulp, maar zijn ervaringen worden heftiger en langszamerhand raakt hij zijn grip op de realiteit kwijt. Of hij wordt gek, of er is iets veel ingrijpenders aan de hand...

Hoewel de film hint naar iets groters is Take Shelter feitelijk een soloshow. We zien de wereld door Curtis' ogen en hierdoor blijft de film prettig ambivalent in zijn bedoelingen. Het verhaal laveert heen en weer tussen psychologische thriller en bovennatuurlijke horror, zonder dat scenarist/regisseur Jeff Nichols het publiek echt met antwoorden beloond. Is het een metafoor voor het leiden aan schizofrenie of zijn de waanbeelden van Curtis profetisch?

Wat voor soort film Nichols ons ook voor wil schotelen, het maakt eigenlijk niet uit. Take Shelter is het soort film waarbij het, filosofisch gezegd, meer gaat om de reis dan om het bestemming en lijkt wat dat betreft op een low budget indy festival favoriet van vorig jaar, Monsters. Ook daar werd het uitgangspunt vrijwel alleen maar buiten beeld gesuggereerd terwijl je eigenlijk anderhalf uur lang alleen maar met twee mensen mee door het bos liep.

Maar waar die film juist op cruciale fronten steken liet vallen (de twee hoofdrolspelers waren bijna compleet karakterloos) weet Nichols beter om te gaan met zijn beperkingen. Dit is een echte acteursfilm en Michael Shannon laat een diepe indruk achter in zijn eerste grote rol. Met zijn luie tongval en sprekende ogen weet hij zijn mentale aftakeling op subtiele wijze aan de man te brengen, en tegelijkertijd de aandacht vast te houden.

Dat de film uiteindelijk toch niet helemaal bevredigt komt dan ook het meeste door Nichols zelf. Hij weet zo goed een gevoel van benauwde spanning en dreiging op te bouwen binnen zijn concept dat de langverwachte ontknoping eigenlijk alleen maar tegen kan vallen. Niet voor iedereen dus, deze Take Shelter, maar als low-budget stijloefening zeer geslaagd.

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.