Submarine

Tags:

Beoordeling:

Geplaatst: door Julia Nolet

Submarine is een geestige en charmante film en tegelijk het regisseerdebuut van Richard Ayoade, ook wel bekend als Moss van The IT-Crowd. Maanden werd er over Submarine geschreven en filmfestivals bleken laaiend enthousiast over de boekverfilming. Nu is hij eindelijk uit in Nederland, en hij is leuk. Niet zo leuk als alle jubelaars deden vermoeden, maar zeker grappig en charmant. En de soundtrack, die Alex Turner (van Arctic Monkeys, ja) speciaal voor de film schreef, is heerlijk en welbespraakt.

Oliver Tate (Craig Roberts) is een jongen die in zijn fantasie het liefst een fladderende social butterfly is waar alle meisjes hopeloos voor vallen. In zijn echte leven is hij echter een ietwat rare jongen wiens vrienden je op één of minder handen kunt tellen, liggend aan het moment. Hij vind zichzelf bijzonder intelligent en weldoordacht en gelukkig voor ons kunnen we zijn gedachtespinsels volgen via de voice-over. Oliver valt op een meisje in zijn klas, Jordana (Yasmin Paige), een apart verschijning met rode jas die houdt van pesten en fikkies stoken en die niet al te populair is. Wat, tot zijn verheuging, zijn kansen bij haar aanzienlijk verhogen.

Terwijl zijn liefdesleven langzaam spannender wordt, gaat het liefdesleven van Olivers ouders slechter. De nieuwe buurman, een ninja, blijkt een ex van zijn moeder te zijn en Olivers verlegen en depressieve vader kan niet voorkomen dat zijn moeder steeds meer interesse toont voor haar ex. Te midden van het omhoog houden van zijn relatie met Jordana, en het redden van het huwelijk van zijn ouders, worstelt Oliver met zijn sociale ongemakkelijkheid.

Hoewel het allemaal bekend overkomt, ongemakkelijk-romantische, artistiek geschoten films als deze heb je er velen (Juno, Mr. Nobody, Ghost World, Eagle vs Shark), is hij leuk. De jonge acteurs spelen sympathiek en vooral het karakter van Oliver is aandoenlijk sociaal incompetent. Bijvoorbeeld als Oliver hoort dat Jordana's moeder erg ziek is. Hij overweegt haar hond te vergiftigen, in de hoop dat dit Jordana leert omgaan met verlies, en zo de dood van haar moeder minder pijnlijk zal maken.

Omdat Submarine een boekverfilming is, is het scenario heel gevat, snel en heerlijk om naar te luisteren. Niet de meest originele arthouse film van het jaar, maar wel één die je met een glimlach verlaat. Een indrukwekkend debuut.

Trailer