Spy

Beoordeling:

Geplaatst: door Daan Snouck Hur...

In de aanloop naar de release van de nieuwe James Bond met kerst ziet Hollywood duidelijk weer brood in het spionage-genre. Met Guy Ritchie's The Man From U.N.C.L.E. nog in aantocht en slechts enkele maanden na Kingsman: The Secret Service is het nu aan The Heat-ster Melissa McCarthy om de wereld te redden.

McCarthy speelt Susan Cooper, een muizige CIA-analist. Haar werk bestaat uit het van achter haar buro begeleiden van geheim agent Bradley Fine, gespeeld door Jude Law (Sherlock Holmes). Stiekem is ze smoorverliefd op haar partner, maar die heeft het veel te druk met supermodellen versieren om haar te zien als meer dan een capabele collega.

Met haar BFF en mede-deskjockey Nancy (Britse komiek Miranda Hart) fantaseert ze dagelijks over het glamoureuze bestaan van de geheim agenten, maar haar onderdanige karakter weerhoudt haar ervan om ook maar een beetje verder omhoog te klimmen op de carrièreladder. Ze is de voetveeg van het kantoor.

Wanneer 'haar' Bradley tijdens een missie in de val gelokt wordt en vervolgens de identiteiten van alle geheim agenten openbaar gemaakt worden, is Cooper de enige die de klus kan klaren. Simpelweg omdat niemand haar kent. Eenmaal undercover blijkt ze veel geschikter voor het veldwerk dan iedereen verwachtte, dit tot grote ergernis van de continu stoere verhalen spuiende superspion Rick Ford (Expendables' Jason Statham, die eindelijk weer eens zijn minder serieuze kant laat zien).

Spy is een bedenksel van regisseur/scenarist Paul Feig, en met naast McCarthy ook Rose Byrne in de cast (in de rol van superschurk Rayna Boyanov) is er hier sprake van een bescheiden Bridesmaids-reunietje. En net als die film leunt Feigs nieuwste ook zwaar op het omdraaien van het standaard rollenpatroon in dit soort films. Na 'de vrouwelijke Hangover' en 'de vrouwelijke Lethal Weapon' (The Heat is ook van zijn hand) begint het echter als een gemakzuchtig trucje te voelen.

Want heel veel meer dan een halfbakken versie van 'de vrouwelijke James Bond' heeft Spy helaas niet te bieden. Feigs intentie om een tegenwicht te bieden aan al het testosteron in de huidige blockbusters is lovenswaardig, maar jammer genoeg heeft hij verder weinig toe te voegen. Een kloddertje Skyfall hier (de vrijgegeven identiteiten), een beetje Get Smart daar (het lelijke eendje ontpopt zich als fiere zwaan), we hebben het allemaal al eens eerder gezien.

Al dat ge-leentjebuur kan nog als een liefdevolle hommage gezien worden als de invulling een beetje bevredigend is. En daar scoort Spy dan wel weer punten. Hoewel hoofdrolspeelster McCarthy enigszins een aqcuired taste is, biedt de film een variatie op haar standaard luidruchtig aanwezige persona waardoor ze iets beter te pruimen is als leading lady. Het helpt dat de bijrollen opgevuld worden door een leuke cast. Vooral Byrne is in vorm als Coopers nemesis, maar ook Statham en Peter Serafinowicz (Guardians Of The Galaxy), als de botergeile Italiaanse spion Aldo, geven goed tegengas aan McCarthy's gestuntel. 

Hoewel bij vlagen zeker vermakelijk blijkt Spy uiteindelijk helaas net zo wisselvallig als de vorige twee Feig-McCarthy vehikels. Veel van de humor is te flauw, van het kaliber 'je had er bij moeten zijn...', actiescènes worden ondermijnd door de lichtvoetige toon en de film leunt teveel op de stuntcasting van zijn hoofdrolspeelster. Een wat subtielere, minder hoogdravende aanpak zou de film beter gestaan hebben.  

Trailer