Son of a Gun

Beoordeling:

Geplaatst: door Roy van der Lee

Met een titel als Son of a Gun verwacht je natuurlijk geen filosofische dramafilm die existentiële levensvragen beantwoord. Maar wat zou het fijn zijn geweest als de makers in elk geval een klein beetje hadden nagedacht over wat ze met de film aanwilden. Nu is de misdaadthriller namelijk gespeend van elke vorm van logica of een beetje achtergrond.

De 19-jarige JR (Brenton Thwaites) komt na een klein misdrijf terecht in een van de meest beruchte gevangenissen van Australië. Daar ontmoet hij medegevangene Brendan Lynch (Ewan McGregor), een levensgevaarlijke crimineel die JR onder zijn hoede neemt. Lynch en zijn mannen beschermen hem bijvoorbeeld als een andere bende hem probeert te verkrachten onder de douche. Maar die bescherming komt met een prijs.

Daar komt JR snel genoeg achter, als hij na een halfjaar wordt vrijgelaten. Hij sluit zich aan bij het team van Lynch, dat voorbereidingen treft voor een grote overval op een goudmijn. Tegelijkertijd papt JR aan met Tasha (Alicia Vikander), het veel te jonge vriendinnetje van een grote misdaadbaas. 

Dat plot is behoorlijk vergezocht. Het is nog wel te begrijpen dat JR zodra hij vrij is zijn schuld wil inlossen, maar het gemak waarmee hij vervolgens opgenomen wordt in de criminele bende is bespottelijk. Binnen no-time gaat hij akkoord met alles dat van hem gevraagd wordt. En dat allemaal zonder belletje naar het thuisfront, een poging om te ontsnapping of zelfs maar een kleine overpeinzing.

Binnen een paar dagen na zijn vrijlating heeft JR leren schieten met machinegeweren, een helikopter gekaapt, zijn maten daarmee bevrijd uit de gevangenis, een appartement gekregen aan het strand en een affaire met het liefje van de grote baas. Zo snel kan het blijkbaar gaan. JR ondergaat het allemaal erg gelaten en spreekt amper een woord. Op die manier wordt het wel heel lastig hoogte van hem te krijgen, laat staan met hem mee te leven. 

Dat is gelijk het failliet van de film. Met een onnavolgbare en oninteressante hoofdpersoon blijft er natuurlijk niet veel over. Het helpt ook niet dat een subplot over de relatie van JR en zijn nieuwe liefje totaal niet van de grond komt. Het enige dat de film dan nog enigszins de moeite waard maakt is de grote goudroof en de daaropvolgende achtervolging, die behoorlijk spectaculair in beeld zijn gebracht.

De immer vermakelijke Ewan McGregor weet de film ook niet te redden. De Schot heeft het nogal op z'n heupen de laatste tijd. Alleen al in 2015 draaft hij op in vier films. Het overgrote merendeel van die recente rollen is helaas niet om over naar huis te schrijven, en daar komt ook met Son of a Gun geen verandering in.

Zijn badguy Brendan, wiens accent een vreemde mengeling van Australisch en Schots is, komt nooit echt uit de verf. Waarom juist deze schaakspelende magere dief zoveel aanzien geniet onder de veel steviger gebouwde boeven in de bajes wordt nooit duidelijk. En ook debuterend regisseur Julius Avery lijkt niet precies te weten of we nou wel of geen sympathie voor hem moeten hebben.

Son of a Gun heeft niets nieuws te melden. Een doorsnee misdaadfilm met hoofdpersonen die, zelfs voor het genre, bijzonder weinig achtergrond meekrijgen en waarmee het dus bijzonder moeilijk meeleven is. De film is op zo'n best vermakelijk, maar nooit memorabel of überhaupt interessant genoeg om 108 minuten aan te besteden. 

Trailer