Somewhere Tonight

Somewhere Tonight, Genre: Drama, Regie: Michael Di Jiacomo, Acteurs: John Turturro, Katherine Borowitz, Cheryl Crow, Releasedatum: 21 juni 2012, Speelduur: 85 minuten.

Recensie Somewhere Tonight

Na de moord op Theo van Gogh besloten enkele Amerikaanse producers de regisseur te herdenken met drie remakes van zijn films. Eerder brachten acteur/regisseurs Steve Buscemi en Stanley Tucci ons al respectievelijk Interview (2007) en Blind Date (2008). Somewhere Tonight is de remake van 06 en het derde deel in wat officieus als de Van Gogh Remake Trilogy bestempeld is.

Terwijl bij de eerdere twee films de uitgangspunten redelijk tijdloos te noemen waren, en dus makkelijker te verplaatsen zijn naar het heden, leunde 06 op een fenomeen dat anno 2012 niet meer dezelfde ondeugende associaties oproept als in 1994. De mensen achter deze remake lijken dit ook beseft te hebben.

In plaats van het gegeven te moderniseren tot een soort ongemakkelijk eigentijds vervolg op You've Got Mail laten ze het gewoon intact: een man en een vrouw zoeken contact met elkaar via een sekslijn. Schrijver/regisseur Michael Di Jiacomo laat zijn contactgestoorde hoofdpersonen gewoonweg zo in hun eigen wereld zitten dat de recente technologische ontwikkelingen vrijwel compleet aan hen voorbij gegaan zijn.

John Turturro speelt Leroy, bijgenaamd Wooly. Een sullige, sociaal onhandige fietskoerier van middelbare leeftijd. Samen met zijn uitgezakte Basset hond woont hij in het New Yorkse appartement van zijn overleden ouders en leeft zijn leventje van dag tot dag. Hij is echter eenzaam en via een sekslijn hoopt hij op contact met iemand die hem dan eindelijk eens van zijn maagdelijkheid af kan helpen.

Op een dag wordt hij teruggebeld door een vrouw die in hem precies ziet wat zij zoekt. Deze Patricia, gespeeld door Turturro's echtgenote Katherine Borowitz, is zwaar agorafobisch (onder andere) en heeft zichzelf jaren geleden verschanst in haar huis. Het klikt en al snel hangen de twee uren aan de telefoon.

Naarmate de gesprekken persoonlijker worden wordt duidelijk dat het hier gaat om twee gekwetste mensen met eenzelfde gedesillusioneerde kijk op de wereld, maar met twee totaal verschillende persoonlijkheden. De stugge Wooly wil niks meer dan een levensechte metgezel en stuurt aan op een ontmoeting.

De manische, over-romantische Patricia houdt de boot af en probeert controle te behouden door Wooly niet haar eigen telefoonnummer te geven. Er ontstaat een machtsspel waarbij deze twee botsende karakters door hun eigen barrieres moeten zien te breken om uiteindelijk nog wat moois aan dit avontuur over te houden.

Hoewel de film in vergelijking met het origineel wat grootser aanvoelt houdt het de typische van Gogh-stijl in ere. Wat minder rauw en minimalistisch misschien, maar Somewhere Tonight is nog steeds een kleinschalige, low budget acteursfilm zoals hij ze zelf graag maakte. Daarnaast heeft ook van Goghs vaste cinematograaf Thomas Kist, net als bij de eerdere twee remakes, meegewerkt.

Di Jiacomo durft zijn hoofdrolspelers de ruimte te geven in kalm voortschreidende scènes waarin zijn tragikomische dialogen goed tot hun recht komen. Borowitz is prima als dromerige kluizenaar maar haar wederhelft draagt de film. Je ziet Turturro niet vaak in een hoofdrol, en dat is jammer. Als hij niet de show hoeft te stelen in een veel te kleine bijrol blijkt maar weer eens hoe goed hij eigenlijk is. Al met al een waardig hommage aan één van 's lands meest oprechte en inventieve filmmakers.

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.