Short Term 12

Beoordeling:

Geplaatst: door Orlando Ruiz de Fez

De jonge twintiger Grace werkt samen met haar vriendje Mason als leidinggevende in een tehuis genaamd Short Term 12 voor tieners die om verschillende redenen uit huis zijn gezet. ‘You’re not there parent, you’re not there therapist, you are here to create a safe environment and that’s it’ vertelt ze een nieuwe werknemer in het begin van de film. Als er een nieuw meisje komt wonen waar Grace veel gelijkenissen met zichtzelf mee ziet, raken haar verleden, het heden en de toekomt met elkaar in verwikkeling en wordt het voor Grace tijd om een oplossing te zoeken voor haar eigen problemen om verder te kunnen met haar eigen leven.

Dat regisseur Destin Daniel Cretton na zijn afstuderen ook een tijdje in tehuis voor moeilijke tieners werkte, voel je voortdurend terug in de gedetailleerdheid en natuurlijkheid van de film. De inrichting van het opvanghuis voelt authentiek, de kinderen lijken voornamelijk zichzelf te spelen met al hun talenten en tekortkomingen die daarbij horen en ook de rol van Grace, fenomenaal neergezet door actrice Brie Larson, wordt gekenmerkt door deze geloofwaardigheid.

Als je op zo’n wijze een gelaagd personage kan neerzetten dat humorvol, onopgesmukt en liefdevol is, maar tegelijkertijd zichtbaar vol zit met niet-verwerkte problemen en emoties én als je er dan als actrice voor kan zorgen dat dit voor de kijker niet onnatuurlijk en gespeeld gaat aanvoelen, dan verdien je het om een groot talent genoemd te worden, dus bij deze.

Personage Grace krijgt in het begin van de film te horen dat ze zwanger is, waarna ze direct om een abortus-afspraak vraagt. De andere mogelijkheden wil ze niet horen van de dokter. Thuis wacht ze een tijdje voordat ze haar vriendje Mason vertelt over haar zwangerschap, maar het gegeven dat ze haar kind wil laten weghalen laat ze achterwege.

Ze blijft zich vervolgens met dezelfde hoeveelheid energie  inzetten op haar werk, maar langzaamaan beginnen de problemen uit haar eigen jeugd weer op te spelen. Dit alles komt in een stroomversnelling als Jayden in het tehuis komt wonen, een slim en artistiek meisje dat af en toe erg agressief uit de hoek kan komen. Grace herkent in haar een vroegere versie van zichzelf en bouwt een steeds sterkere band met haar op.

Ze komt erachter dat Jayden thuis is misbruikt en nog steeds misbruikt wordt door haar vader. Het meisje kan dit door haar angst aan niemand vertellen, maar door middel van een zelfgeschreven verhaal over een octopus en een haai die vrienden worden terwijl de haai steeds vraagt of hij een poot van de octopus mag opeten ‘want dat doen vrienden voor elkaar’, komt Grace er op een intuïtieve manier achter wat de problemen zijn.

Als ze daarna niet geloofd wordt door de directeur van het tehuis, neemt ze het initiatief in eigen handen. Sowieso is het belang van kunst en expressie een thema dat in de film zit. Zo kan Jayden dus haar verhaal kwijt via een verhaal, terwijl een stille jongen als Marcus via een geschreven rap kan laten blijken hoe het voor hem is om een leven te leiden zonder te weten wat een normaal leven is.

In essentie is Short Term 12 een pleidooi voor pure vriendschap. Een vorm van vriendschappelijkheid zonder dat je iets terugverlangt van de andere partij. Dit lijkt simpel, maar dat is het niet. Als je het niet gewend bent, zoals bij Jayden, is het moeilijk om te accepteren dat iemand gewoon aardig tegen je wil zijn zonder dat hij of zijn daar bijbedoelingen bij heeft. Als je dan ook nog eens een lastige jeugd hebt gehad, wordt het nog moeilijker. Zelfs voor Grace lijkt dit nog geen vanzelfsprekendheid getuige het feit dat ze in het begin van de film aan haar vriendje vraagt waarom hij zo aardig voor haar is.

Tieners kunnen in hun tienerjaren tegen verschillende problemen oplopen, de ene wat ernstiger dan de andere, maar regisseur Destin Cretton lijkt ons te willen vertellen dat we niet te snel een oordeel over hen mogen vellen. Openheid speelt hierin een belangrijke rol. Vertel wat er aan de hand is en je kan geholpen worden. Grace vertelt de kinderen de hele tijd dat ze eerlijk over hun gevoelens en problemen moeten praten, maar weet zelf hoe moeilijk dat is. Het is pas nadat ze dit zelf ook doet ten opzichte van haar vriendje, dat ze haar problemen kan oplossen en verder kan gaan met haar leven en toekomst.

Short Term 12 is een magisch realistische film geworden over pure vriendschap, liefde, jeugdproblemen en mensen niet te snel een label geven. Eentje waarin de personages je het ene moment kunnen laten lachen en het andere moment laten huilen zonder dat het geacteerd over komt. En ondanks deze rollercoaster van emoties voelt de film geen enkel moment geforceerd aan. Tel hierbij het fenomenale en natuurlijke spel van Brie Larson op en je hebt een film die veel mensen op een positieve manier zal gaan raken.

Trailer