Schlafkrankheit

Beoordeling:

Geplaatst: door Erik Boekhoven

Een Nederlandse ontwikkelingswerker en zijn Duitse vrouw, een Franse arts en een Kameroenees nijlpaard. Wat zij met elkaar te maken hebben, daar kom je gedurende de film vanzelf achter. Eén ding is zeker; ze leven allen op gespannen voet met elkaar. Hollywoodtaferelen, mooie auto's en machinegeweren hoef je niet te verwachten, daar is simpelweg geen ruimte voor. Depressieve gezichten, Afrikaanse kledij en verroeste auto's, die zijn er in overvloed. Schlafkrankheit is met recht een mengelmoes van culturen te noemen, waarbij de nadruk vooral op de Europese buitenstaanders ligt. Een realistisch verhaal over de paradox waarin ontwikkelingswerkers terecht kunnen komen.

Dat die paradox groot is, zien we aan hoofdpersoon Ebbo Velten (Pierre Bokma). Al die jaren van ontwikkelingswerk laten hun sporen na. Afrika gaat in je hart zitten, maar je thuisbasis en familie zijn je evenzeer dierbaar. Als kijker voel je mee met de ongeschoren, sympathieke arts, hoewel hij langzaam maar zeker in een depressie raakt en een vreemde van je wordt. Innerlijke strubbelingen en emoties weet Bokma echter op fantastische wijze over te brengen. Eén blik van hem vertelt een heel verhaal. Puur afgaande op de gehele cast overigens, is Schlafkrankheit een zeer sterke film, met hier en daar een vleugje humor en ruimte om te gissen naar het onbekende.

Wat een storende factor zou kunnen zijn, is het tempo waarin het verhaal zich afspeelt. Echt op gang komen doet de film niet, door een gebrek aan actie en climaxen. In plaats daarvan lijkt regisseur Ulrich Köhler zich te hebben gefocust op de persoonlijke aspecten van de hoofdrolspelers. Close-ups van gezichten en andere details zoals het urineren in een fles bij gebrek aan sanitaire voorzieningen, maken dat je als kijker vergeet hoe traag de film bij tijd en wijle is. Of je de film nu waardeert of niet, je leeft mee en vraagt je af hoe de hoofdpersonen zich zullen ontwikkelen. Niet voor niets won Köhler een award voor beste regie op het Filmfestival van Berlijn.

Een Duitse productie waarin voornamelijk Frans wordt gesproken en die zich afspeelt in Kameroen. Niet gelijk een combinatie waarbij je aan een goede film denkt, maar met Schlafkrankheit wordt het tegendeel bewezen. Dit is geen film voor de liefhebbers van actie, mooie vrouwen en bling-bling, dit is een film die je in een sobere setting opzet. Het liefst met een glaasje water op tafel en ja, misschien zelfs wat droge biscuitjes. Niks geen romantiek of een gezellig avondje met chips en een wijntje, dit is persoonlijk drama waar je helemaal in meegesleept wordt. Veel plezier.

Trailer