Ronal The Barbarian

Beoordeling:

door Rutger Otto

Geplaatst:

Ronal The Barbarian, Genre: Animatie, Regie: Kresten Vestbjerg Andersen, Thorbjørn Christoffersen, Philip Einstein Lipski , Acteurs: Pierce Cravens, Ben Bledsoe, Dee Snider, Releasedatum: 6 september 2012, Speelduur: 89 minuten.

Recensie Ronal The Barbarian

De barbaren. Een woest volk van krijgers die houden van lomp geweld met grote bijlen en knotsen. Ze dragen zo min mogelijk kleding, want hun spieren alleen boezemt de vijand al angst in. Hét gezicht van de barbaren is natuurlijk Conan. Ooit brak Arnold Schwarzenegger in die rol door in de filmindustrie. Vorig jaar verscheen een mislukte reboot van de serie met Jason Momoa in de hoofdrol. De nieuwste barbarenfilm is van Deense makelij, heet Ronal The Barbarian en is van geheel andere orde.

Heel lang geleden was er een demoon genaamd Zaal die het land terrorizeerde. Crane, een krachtige krijger, versloeg hem, maar bleef tijdens het gevecht ook niet gespaard. De mensen die het bloed van de stervende held dronken, werden berensterk en zo werd het barbarenvolk geboren. Enkele generaties later blijkt één van de bewoners in het dorp van brute kracht er niet helemaal bij te horen. Maak kennis met Ronal. Een ielig mannetje, bang en zonder zelfvertrouwen. Hij kan niet eens met een bijl overweg.

Tijdens een feest in het dorp houdt Ronal de wacht in de uitkijktoren. In de verte doemt een enorm leger van zwarte ridders op, overduidelijk met kwade bedoelingen. Ronal blaast op de hoorn om zijn volk te waarschuwen, maar meer dan een mislukt gezucht levert het niet op. Gevolg: verwoesting van het dorp en alle barbaren worden gevangen genomen. De duistere heer Volcazar neemt hen mee naar zijn versie van Mordor, met als doel krachtiger dan ooit te worden en daarna uiteraard werelddominatie. Alleen Ronal weet te ontsnappen en aan hem de taak de boel te redden.

Zo standaard als het verhaal klinkt, is het ook. Wat volgt is een parodiërende reis naar het verblijf van Volcazar. Werkelijk niets aan Ronal the Barbarian is origineel. Al snel wordt duidelijk dat alleen de uitwerking de boel nog kan redden. Maar laat je niet verwarren door het cartoony uiterlijk van de film. Ronal is niet bepaald van het niveau Pixar. Niet qua animatie, want die is sowieso kaler en houteriger dan we anno 2012 mogen verwachten, ook niet qua verhaal.

Zo zitten wat seksgrapjes in de film. De handlanger van Volcazar draagt een sm-pakje en gebruikt zijn zweep tijdens het paardrijden voor zijn eigen billen. Die puberale poep, plas en tietengrapjes houden ook maar niet op. Wanneer Ronal zich insmeert met onzichtbaarheidszalf, vergeet hij zijn edele delen, waardoor je een scène lang naar een schommelende balzak zit te kijken. Ha. Ha. Hilariteit alom.

Vooruit, de zingende doodshoofden in de eindcredits zijn leuk en de rock/metalverwijzingen zijn aardig en daar zijn alle pluspunten wel mee benoemd. Aan het eind van Ronal the Barbarian zegt een personage, min of meer tegen de kijker: “Nu wordt het afgezaagd”. Een opmerking die tachtig minuten te laat komt. Het verhaal is niet boeiend, de grapjes zijn te flauw voor woorden en de animaties zijn achterhaald. Maar als je daar warm van wordt en even genoeg hebt van de kleurrijke, hartverwarmende Pixar-films, is Ronal iets voor jou. Cultuurbarbaar.

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.