Rise of the Planet of the Apes

Beoordeling:

door Tom van Steensel

Geplaatst:

Rise of the Planet of the Apes, Genres: Avontuur, Aktie, Regie: Rupert Wyatt, Acteurs: James Franco, Andy Serkis, John Lithgow, Releasedatum: 18 augustus 2011, Speelduur: 106 minuten.

Recensie Rise of the Planet of the Apes

Wanneer een filmstudio een oude franchise weer nieuw leven inblaast is het interessant te zien wat voor regisseur ze daarvoor aantrekken. Dat is regelmatig iemand met ervaring op het gebied van commercieel spektakel, maar steeds vaker wagen studiobazen een gokje met een filmmaker die enkel wat kleinere karaktergedreven films op zijn naam heeft staan. De gok die Twentieth Century Fox neemt is een riskante: het budget dat zij aan Rupert Wyatt verstrekken om hun Planet of the Apes-serie voort te zetten is ruim honderd keer zo groot als het geldbedrag dat de Britse regisseur spendeerde aan zijn vorige film.

Die vorige film is het in 25 dagen opgenomen The Escapist; de enige avondvullende speelfilm die Wyatt tot nu toe maakte. Dat gevangenisdrama was echter genoeg om Fox te overtuigen van zijn kunnen, waarschijnlijk ook omdat de thematiek van zowel deze Planet of the Apes als The Escapist niet veel verschillen: in beide gevallen draait het om een individu die zich eenmaal in gevangenschap door een hiërarchie heen omhoog werkt om uiteindelijk een ontsnapping op poten te zetten.

Dat individu is chimpansee Caesar, die na een stopgezet medisch experiment wordt opgevoed in de huiselijke kringen van wetenschapper Will Rodham (James Franco) en zijn dementerende vader (John Lithgow): twee personages die tijdens het eerste gedeelte voldoende scènes krijgen waarin hun karakters enigszins uitgediept worden. Op die manier zijn we daadwerkelijk geïnteresseerd in wat er met ze gebeurt wanneer later de apen eenmaal echt in actie komen.

Caesar wordt gestalte gegeven door Andy Serkis, die ook ge-motion-captured werd voor films als Lord of the Rings en King Kong en daarmee vaste klant is bij het visuele effectenbedrijf Weta Digital. De persoonlijkheid die hij aan Caesar meegeeft zorgt ervoor dat je ook daadwerkelijk hoopt dat hij uiteindelijk de mensen te slim af zal zijn en zo als een ware Che Guevara een revolutie inleidt.

Met deze rollen van Serkis, maar ook van bijvoorbeeld Zoë Saldana die in Avatar verstopt ging onder de digitale protheses, lijkt het wachten op het moment dat dit soort acteerprestaties Oscar-nominaties gaan krijgen. Niet alleen Serkis is opvallend, elke andere aap in de film is een uniek personage op zich. Dat is extra knap aangezien de apen in deze film, in tegenstelling tot de vorige delen, nog niet ver genoeg ontwikkeld zijn om te kunnen praten en enkel met geluid en gebaar communiceren.

Rise of the Planet of the Apes is geen foutloos meesterwerk, maar wel één van de betere blockbusters uit Hollywood. Toegegeven, de titel wekt misschien andere verwachtingen, de apen "risen" namelijk nog niet verder dan San Francisco, en hier en daar is de logica even zoek. Gelukkig wordt dat voldoende gecamoufleerd door personages, zowel menselijk als dierlijk, waar je als kijker daadwerkelijk in investeert. Bovendien steekt de climax op de Golden Gate Bridge beter in elkaar dan de gemiddelde finale van een willekeurig actiespektakel. De film is daarmee andermaal een bewijs dat het nemen van een gok met een commerciële zomerfilm zich wel degelijk kan uitbetalen.

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.