Only God Forgives

Beoordeling:

Geplaatst: door Steffie van Rhee

Nicolas Winding Refn is na Derek Cianfrance dit jaar al de tweede regisseur die nogmaals een samenwerking met Ryan Gosling aangaat. Ook in dit geval geldt dat de eerste film meer succes had, want het ongrijpbare Only God Forgives is een prachtig mislukt meesterwerk.

Gosling speelt Julian, een Amerikaan die zich in Bangkok schuilhoudt. Zijn broer Billy (Tom Burke) verkracht en vermoordt een tienermeisje en zet daarmee een reeks van wraakacties in beweging. Moeder Crystal (Kristin Scott Thomas) komt naar Thailand voor vergelding en haar tegenstander is Chang (Vithaya Pansringarm), een corrupte politiecommissaris die te pas en te onpas voor eigen rechter speelt en dat ook doet in het geval van Billy.

Het plot lijkt zo nog wel aardig, maar ontbreekt nagenoeg in de film. Winding Refn koos meer dan ooit stijl boven plot. Hij heeft totaal geen interesse in motieven en zo leren wij nooit waarom Billy deed wat hij deed, of waarom Chang zo genadeloos is. Het verhaal zou het moeten hebben van de conflicten die niet al te subtiel worden gehint. Julian heeft een nogal verontrustende relatie met zijn moeder, die zij vast en zeker ook met zoon Billy had. Twijfel daarover is eigenlijk onmogelijk gezien de scène waarin Crystal de geslachtsdelen van haar zoons met elkaar vergelijkt. Dikker er bovenop kan het niet liggen en daarmee wordt het minimale aantal dialogen nog verpest ook.

De taal die Only God Forgives wel spreekt? Geweld. Wie de films van Winding Refn ook maar een beetje kent, zal niet opkijken van de ene afrekening na de andere. Chang haalt ook regelmatig het zwaard tevoorschijn dat hij doorgaans ergens achter zijn rug verborgen houdt en haalt dan flink uit zonder enige apathie voor zijn slachtoffer te tonen. Wat hij vervolgens doet om alles van zich af te schudden? Een lekker karaokeliedje met een slechte symbolische tekst zingen. De misschien wel sterkste scène is die waarin Chang uitvoerig een man martelt, en dat zegt dan wel genoeg over het geheel.

Het is allemaal wat oppervlakkig en minimaal, maar schitterend is het wel. Winding Refn heeft stijl en dat wil hij maar al te graag laten zien. Qua sfeer is Only God Forgives een meesterwerk, want de setting die oogt als een nachtmerrie wordt met de minuut sterker. De tergend langzame pan-bewegingen, verlaten gangen, schaduwen, schreeuwerige rode lichten en bloederige tinten zorgen voor een prachtig decor in de vorm van een onheilspellend nachtleven. Dit alles is ondergedompeld in een wederom geweldige soundtrack van Cliff Martinez, die van eclectisch naar hypnotiserend gaat.

Hoewel het eigenlijk op en top een Nicolas Winding Refn film is, zal Only God Forgives niet voor iedereen zijn weggelegd. Wie voor Ryan Gosling komt of een soortgelijk liefdesverhaal als in Drive verwacht, zal teleurgesteld zijn en waarschijnlijk zelfs voortijdig de bioscoopzaal verlaten.

Trailer