New Year's Eve

New Year's Eve, Regie: Garry Marshall, Acteurs: Sarah Jessica Parker, Robert De Niro, Katherine Heigl, Releasedatum: 8 december 2011, Speelduur: 118 minuten.

Recensie New Year's Eve

Het was de Amerikanen toch een beetje een doorn in het oog. Hollywood, de bakermat van de moderne film, dat op het gebied van de mierzoete mozaïekfilm acht jaar geleden van de troon werd gestoten. Een stel Britten pakte in 2003 met Love Actually namelijk de kroon en nog steeds wordt die prent gezien als dé ultieme romantische mozaïekfilm. Waar wij Nederlanders met Alles Is Liefde wél slaagden in een succesvolle – maar vooral leuke – kopie, faalde een team Amerikanen onder leiding van Garry Marshall met het begin vorig jaar matig ontvangen Valentine’s Day.

De regisseur van onder andere Pretty Woman en The Princess Diaries liet zich echter niet uit het veld slaan door de kritieken. Schrijfster Karin Fugate mocht opnieuw de pen ter hand nemen om een scenario te schrijven rondom een centraal thema. Na Valentijnsdag is nu Oud & Nieuw aan de beurt. En ten opzichte van Valentine’s Day, werden dit keer nóg meer bekende namen ingehuurd. Wat het er voor de kijker niet makkelijker op maakt, want je ziet door de bomen het bos niet meer.

New Year’s Eve heeft namelijk zoveel verschillende personages en verhaallijnen, dat je halverwege de film niet alleen het overzicht volledig kwijt bent, maar je vooral afvraagt wat de makers bezielde. Geen van de karakters krijgt namelijk voldoende screen time om maar enige sympathie op te wekken, terwijl de minst getalenteerde acteur van allemaal, voormalig hair rocker Jon Bon Jovi als – hoe verrassend – rockster Jensen, juist weer de meeste tekst heeft. Of in ieder geval lijkt te hebben.

Het is ondoenlijk het verhaal van New Year’s Eve samen te vatten, daarvoor is het aantal verhaallijnen te groot. Zo probeert de al genoemde Jensen het bij te leggen met zijn ex Laura (Katherine Heigl), die – hoe toevallig! – de catering verzorgt op het exclusieve feestje waar hij moet optreden. Fietskoerier Paul (Zac Efron) helpt Ingrid (Michelle Pfeiffer) bij het vervullen van haar goedevoornemenslijstje. Zuster Aimee (Halle Berry) ontfermt zich over de stervende Stan (wat bezielde Robert De Niro?), terwijl Randy (Ashton Kutcher) en Elise (Glee-sterretje Lea Michele) samen vast komen te zitten in de lift van hun appartementencomplex. Claire (Hilary Swank) is verantwoordelijk voor het feest op Times Square. Dat loopt natuurlijk in de soep, want de wereldberoemde bal gaat stuk. Hoe dat afloopt, hoeven we je natuurlijk niet te verklappen.

Natuurlijk behoort een mozaïekfilm mierzoet te zijn, maar Fugate slaat de plank volledig mis met haar geforceerde en overdadig met clichés gelardeerde script. Waarom zij koos voor zo ontiegelijk veel personages, waarbij zelfs figurantenrolletjes worden ingevuld door een bekende kop – we noemen een Alyssa Milano als verpleegster en James Belushi als klusjesman – is een raadsel. Gaandeweg de twee uur durende film maakt sympathie plaats voor ergernis en begin je stiekem zelfs te hopen dat de film een slechte afloop kent. Dat gebeurt natuurlijk niet, al zal vooral de Nederlandse Vereniging van Tandartsen deze film van harte toejuichen.

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.