Moonrise Kingdom

Moonrise Kingdom, Genre: Komedie, Regie: Wes Anderson, Acteurs: Tilda Swinton, Bruce Willis, Edward Norton, Releasedatum: 31 mei 2012, Speelduur: 93 minuten.

Recensie Moonrise Kingdom

Het is ergens halverwege de jaren ’60 van de vorige eeuw, op een klein eilandje aan de kust van New England, dat Sam en Suzy besluiten verliefd te worden en met z’n tweeën te vluchten. Zij van haar ouders, hij van het padvinderskamp. Het eiland staat op z’n kop, er wordt een zoektocht op touw gezet en er is storm op komst.

Sam (Jared Gilman) en Suzy (Kara Hayward) maken zich niet druk. Ze zijn jong en samen en kunnen alles aan. Al hebben ze niet echt iets om naar toe te vluchten, want, tja, ze zitten op een eiland. Bij elkaar zijn is de reis op zich. Suzy is het type dat de avonturen uit haar boeken wil beleven en Sam kent zijn scoutingklassiekers om in de bossen te overleven en sporen uit te wissen. Dat is nodig, want Captain Sharp (Bruce Willis), Suzy’s ouders (Bill Murray en Frances McDormand), Scout Master Ward (Edward Norton) en de jeugdbescherming (Tilda Swinton) zitten de twaalfjarigen op de hielen.

Bij elkaar is deze sterrencast een bont gezelschap. Ieder personage heeft iets krankzinnigs, waardoor ze allemaal boeiend zijn om naar te kijken. Een eervolle vermelding voor Edward Norton, die zelden zo grappig is geweest als in deze rol van zichzelf superserieus nemende hopman annex loser. Alles dankzij het vlotte script van Roman Coppola en Wes Anderson en het kenmerkende staaltje regie van Anderson. De omgevingen en decors zijn al net zo kleurrijk als de personages. Bombastische, dramatisch aanzwellende muziek en de bedoelde knulligheid van sommige shots (explosies in de vorm van vuurpijltjes) maken het geheel theatraal en artistiek.

Voor liefhebbers van Wes Anderson is het weer smullen geblazen. Over ieder shot is nagedacht. Van de geometrie in beeld, tot de first-person-cameravoering op voertuigen aan toe. Ondanks het bedachte, wordt het nooit statisch dankzij kleine imperfecties en disbalans op het scherm. Het blijft speels en kinderlijk ogen. Zoals de openingsscène van de film, waar in één beweging alle kamers van Suzy’s huis langs zwieren in een soort poppenhuisshot. De vaart erin, tot het eind.

Moonrise Kingdom is wat dat betreft typisch Anderson, surrealistische tragikomedie op zijn best, maar niet voorspelbaar. Dat is toch knap te noemen, met al die terugkerende thema’s (dood, wringende familieverhoudingen, lastige liefde), vaste acteurs (Bill Murray, Jason Schwartzman) en natuurlijk typische shots en cameravoering.

Net als al zijn films, is Wes Anderson er ook dit keer in geslaagd om een film te maken met een unieke verpakking. Een zeer slim en humoristisch verhaal over opgroeien, het tevergeefs wegrennen voor problemen en onmogelijke liefde. Een verhaal dat vaak een lach op je gezicht tovert en soms zelfs weet te ontroeren. Maar bovenal is het één van de meest geslaagde films van Wes Anderson. Moonrise Kingdom; een nichefilm voor de massa.

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.