Mientras Duermes

Beoordeling:

door Jamaica Vink

Geplaatst:

Mientras Duermes, Genre: Horror, Regie: Jaume Balagueró, Acteurs: Luis Tosar, Marta Etura, Releasedatum: 19 juli 2012, Speelduur: 96 minuten.

Recensie Mientras Duermes

César (Luis Tosar) werkt als conciërge in een appartementencomplex. Hij lijkt een normale, hardwerkende man, maar wat de bewoners niet weten, is dat César eigenlijk doodongelukkig is. “Ik ben ongelukkig geboren”, zegt hij zelfs. Het enige dat hem dag in dag uit op de been houdt, is zijn drang om de mensen in zijn omgeving het leven zuur te maken. Vooral de bewoners van het complex zijn niet veilig voor zijn pesterijen. Al verdenken ze hem nooit voor de bizarre gebeurtenissen.

Hij deelt zijn geheim met zijn zieke en bedlegerige moeder. Zij moet al zijn gruwelverhalen aanhoren, maar kan niets zeggen of doen. In het complex heeft hij het meestal voorzien op de mooie en opgewekte Clara (Marta Etura). César kan er niet tegen dat ze, ondanks zijn pesterijen, vrolijk blijft. César besluit er daarom werkelijk alles aan te doen om die lach van haar gezicht te krijgen.

In het begin van Mientras Duermes gebeurt er eigenlijk vrij weinig en vraagt de film veel aandacht van de kijkers. We zien de dagelijkse bezigheden van César. Overdag werkt hij, maar ’s avonds verstopt hij zich onder het bed van Clara. Als ze thuis komt, verdooft hij haar en gaat bij haar in bed liggen.

Het wordt pas spannend wanneer het overbuurmeisje van Clara, César uit haar kamer ziet komen. Zij denkt dat de twee een geheime relatie hebben en chanteert hem daarmee. Na verloop van tijd wordt hij ook steeds onvoorzichtiger en heb je het gevoel dat César elk moment betrapt kan worden.

Het is alleen jammer dat we niet precies te weten komen waarom César dit doet. We zien eigenlijk alleen de handelingen die hij verricht om mensen ongelukkig te maken. Hij zegt wel dat hij ongelukkig geboren is, maar er moet toch iets in het verleden zijn gebeurt waardoor hij zo blij wordt van het ongelukkig maken van zijn omgeving. Hierdoor blijft het karakter van César oppervlakkig en is er net iets te weinig diepgang.

De sterke kant van de film zit hem in het acteerspel. We zien het verhaal door de ogen van César. Deze man is zo gestoord, dat je hem wel moet haten. Toch krijgt Luis Tosar het voor elkaar dat we, ondanks Césars bizarre acties, met hem meeleven. Tegelijkertijd geeft hij je ook een ongemakkelijk gevoel. Alles is heel dicht op de huid gefilmd, waardoor je het gevoel hebt dat je stiekem over zijn schouder meekijkt.

Mientras Duermes is in het begin vrij traag, maar werkt naar een spannender middenstuk toe. Aan het einde wordt de film jammer genoeg weer teveel gerekt, doordat er steeds een nieuwe wending komt. Daarnaast zien we wel de handelingen die César uitvoert, maar we komen niet achter de precieze reden van zijn daden. Hierdoor blijf je met teveel vragen zitten. Spijtig voor het verhaal en de acteurs, want hier had zeker meer in gezeten.

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.