Midnight in Paris

Beoordeling:

Geplaatst: door Monique Schijff

Parijs in de roerende jaren twintig. Het had een grote aantrekkingskracht op beroemde schrijvers en kunstenaars uit die tijd. Ernest Hemingway, Pablo Picasso, F. Scott Fitzgerald, Salvador Dali. De componist Cole Porter. Het surrealisme. The lost generation. De prachtige boeken uit die tijd, de mooie kunstwerken. Om die redenen is de hoofdpersoon in deze typische Woody Allen film, Gil (Owen Wilson), nostalgisch verliefd op die roaring twenties.

Door de prachtig gefilmde plaatjes in Parijs, ondersteund door de muziek uit die tijd (al mis je het authentieke krakende geluid van een platenspeler) kun jij je als kijker de nostalgie van Gil goed voorstellen en wordt je zelf ook betoverd door het Parijs van de jaren ’20. Ook door de talloze verwijzingen naar de kunstwerken en boeken uit die tijd.

Goed spel van Owen Wilson, die dit typische, beetje sukkelige, Allen karakter speelt. Wilson is niet een voor de hand liggende keuze voor de rol, want het is een ander type film dan waar we hem normaal in zien (oa. Zoolander, Marley & Me). Gil blijkt niet zo gelukkig te zijn in het heden, maar heeft dat zelf nog niet helemaal door. Een grotere reden om nostalgisch te zijn bestaat er niet. Hij schrijft scenario’s voor Hollywood, maar wil liever echte literatuur schrijven. Hij staat op het punt om te gaan trouwen met een vrouw (Inez, gespeeld door Rachel McAdams) waar hij eigenlijk maar weinig gemeen mee heeft.

Tijdens zijn nachtelijke wandelingen in Parijs, slaat precies om middernacht als in een sprookje de klok, en krijgt Gil de kans om zelf de jaren ’20 te ervaren en zijn helden te ontmoeten. Zonder dat gelukkig echt duidelijk wordt – dat doet er niet toe voor het verhaal - hoe Gil door de tijd kan reizen, Vrij surrealistisch – dat sluit dan ook wel weer aan bij het surrealisme uit de jaren ’20 - maar niet over de top.

Midnight in Paris is een film zoals we gewend zijn van Woody Allen, zoals Manhattan of Vicky Cristina Barcelona. Over relaties, over vreemdgaan. De karakters met persoonlijkheidstrekjes van Woody Allen zelf. Een hommage aan een grote stad. Scherpe dialogen met mooie quotes. In die zin laat deze film niets nieuws zien. Is dat erg? Nee, want Allen weet hoe hij een mooi verhaal met betoverende beelden en scherpe grappige dialogen moet vertellen. Midnight in Paris is een lichtvoetige romantische komedie, zoals dat genre bedoeld is. Een film waarbij je kunt wegdromen, waarbij je je kunt afvragen welke periode jij zou willen bezoeken als je de kans had en een film die je laat fantaseren over dialogen met je eigen helden.

Trailer