The Man From U.N.C.L.E.

Beoordeling:

Geplaatst: door Ellen van den Braak

Het was alweer even geleden dat Guy Ritchie van zich had laten horen. Zijn laatste film kwam uit in 2011: Sherlock Holmes: A Game of Shadows, het succesvolle vervolg op de eerste Sherlock Holmes film uit 2009. Blijkbaar bevalt het Ritchie nog steeds om een dynamisch duo centraal te stellen in zijn films. Daar blijkt dan ook wel zijn grootste talent: twee acteurs zoeken die ongelooflijke chemie met elkaar hebben op het witte doek. Ritchie bewijst dit talent nogmaals in zijn nieuwe spionagefilm, The Man From U.N.C.L.E.

 

Menig generatie met diepere wortels dan de jaren negentig zal zich The Man From U.N.C.L.E. nog wel kunnen herinneren; als een tv-serie uit de jaren zestig over een CIA- en KGB-agent die samen moesten werken voor de veiligheid der aarde. En dat nog wel tijdens de Koude Oorlog. De filmversie van Guy Ritchie brengt het verhaal tot hier hetzelfde, maar daarna neemt de artistieke vrijheid het vrijwel volledig over.

De agenten in de film botsen niet alleen met elkaar vanwege hun tegengestelde agentschappen, ook hun persoonlijkheden zijn als dag en nacht. Napoleon Solo, gespeeld door Henry Cavill (Man of Steel), is de beste agent van de CIA, een meesterdief en charmeur extraordinaire. Illya Kuryakin, gestalte gegeven door Armie Hammer (The Social NetworkThe Lone Ranger), is een KGB-agent geplaagd door familietragedies en psychoses. Beiden vernemen het nieuws van een wetenschapper die uranium weet te verrijken tot een kernkop die de wereld in gevaar brengt. Hun paden kruisen wanneer ze beiden de wetenschapper proberen te lokaliseren via zijn dochter Gaby, en tegen wil en dank moeten gaan samenwerken.

Vanaf de eerste tot aan de laatste scène zit de film tjokvol talent. Zoals alleen Guy Ritchie het kan, weet hij Cavill en Hammer geweldig te laten samenwerken. De rivaliteit spat van het doek, soms tot aan het hilarische toe. Gaby, gespeeld door Alicia Vikander (Ex-Machina) is een welkome gast die het kibbelende stel tot een gemodereerd, succesvoller trio maakt. Van Elizabeth Debicki (The Great Gatsby) werd al lang grootste dingen verwacht. Helaas weet haar karakter Victoria, de kwade genius, niet echt van de grond te komen. Want ondanks het talent in de film, kiest Ritchie duidelijk voor vorm over inhoud. De relatie tussen Solo en Illya wordt nog het meest uitgediept, de rest vervalt nogal naar de achtergrond.

Dat betekent echter niet dat dit de film de das omdoet. Want waar Ritchie eerst bezig was met het industrialiserende, grijze London in Sherlock Holmes uit te diepen, mocht hij zich hier storten in de kleurvollere zestiger jaren. En dat doet hij erg goed. De film neemt je mee op een reis door Europa. De mode is indrukwekkend, met name Gaby’s outfits en Solo’s pakken, en de soundtrack is perfect. Ritchie wisselt een originele en toepasselijke score af met muziek uit de jaren zestig. Het zet de toon, en de toon is luchtig, hip en sexy. Het maakt het goed dat het verloop van de film af en toe lijkt te hakkelen, omdat er stilistisch gewoon zoveel te zien is.

The Man From U.N.C.L.E. is zeker niet perfect, al zijn de meeste dingen waarover kwaad te spreken valt details. Desondanks is het een erg vermakelijke spionagefilm; deze neemt zichzelf niet te serieus. Er is te zien dat er veel plezier is geweest bij het maken van The Man From U.N.C.L.E., die dan ook naadloos past in de categorie zomerblockbuster. Ritchie weet eveneens een sterk avontuur neer te zetten, met een vrijwel perfecte balans tussen actie en humor. Schoonheidsfoutjes kunnen in een vervolg natuurlijk opgepoetst worden, want hier is duidelijk een solide grondslag gelegd voor een (of meer) vervolg(en).

Trailer