Mad Max: Fury Road

Beoordeling:

Geplaatst: door Sonny Kempkes

We hebben er maar liefst dertig jaar op moeten wachten, het volgende deel in de Mad Max-serie van regisseur George Miller. De laatste paar maanden ontstond een gigantische hype rond de film door de hysterische en briljante trailers die verschenen. Nu is het altijd de vraag in hoeverre de film de gecreëerde verwachtingen kan inlossen. Het antwoord hierop is simpel: Mad Max: Fury Road is één van de beste actiefilms aller tijden.

‘Mad’ Max Rockatansky (Tom Hardy) wist ondanks zijn bijnaam zijn geestelijke gezondheid toch nog enigszins te behouden in een dolgedraaide wereld, nu heeft hij echter een punt bereikt waar hij het allemaal niet meer aan lijkt te kunnen. Geplaagd door visioenen van de mensen die hij niet kon redden lijkt Max het einde nabij.

Het wordt er allemaal niet beter op wanneer hij gevangen genomen wordt en terecht komt in een samenleving geleidt door de bizar uitziende Immortan Joe (Hugh Keays-Byrne). In deze samenleving worden vrouwen gebruikt voor hun moedermelk en het baren van kinderen. Mannen zoals Max worden gebruikt als bloeddonoren voor de ‘War Boys’ een groep bleke mannen die als soldaten fungeren voor hun leider. De grootste eer die zij kunnen behalen is sterven op de Fury Road.

Wanneer één van Immortan Joe’s trouwste volgelingen, Imperator Furiosa (Charlize Theron), hem verraadt en vlucht met zijn vrouwen die niet langer willen worden gebruikt, begint een grote achtervolging. Toevallig wordt Max meegenomen als 'bloedzak' van Nux (Nicholas Holt), één van de meest fanatieke War Boys. Vrijwel de hele film bestaat uit de meesterlijke achtervolging die ervoor zorgt dat je als kijker jezelf soms moet herinneren te blijven ademen.

Het is duidelijk dat de plot van de film ondergeschikt is aan de actie. Want daar draait het natuurlijk allemaal om. Ondanks dit feit weet Miller, zelfs door zijn acteurs maar nauwelijks te laten praten, een gedetailleerde en intrigerende wereld te schetsen. Deze wereld is compleet krankzinnig en geeft het post-apocalyptische genre een heel nieuw elan.

Ondanks dat hij de titelrol werkelijk uitstekend neerzet is Tom Hardy niet de ster van de film, die welverdiende eer gaat namelijk naar Theron. Haar Furiosa is één van de sterkste en meest boeiende vrouwelijke actiehelden uit de filmgeschiedenis. En zij is absoluut niet de enige, alle vrouwen die een rol in de film spelen zijn sterk.

De ontsnapte harem van Immortan Joe is inderdaad fragiel en jong, desalniettemin vechten zij met alles wat ze hebben om hun vrijheid te bereiken. Het is overduidelijk dat de film een feministische boodschap heeft, het komt erop neer dat beschaving niet mogelijk is met alleen mannen aan de leiding.

Vanaf het moment dat de film begint word je opgezogen in de bizarre wereld. De oogstrelende shots vol felle kleuren die van het scherm spatten. De actiescènes die uitzonderlijk soepel verlopen en ondanks de hoge snelheid altijd overzichterlijk blijven. Dit alles wordt perfect aangevuld door de briljante soundtrack waar Nederlandse trots Tom Holkenborg (a.k.a. Junkie XL) verantwoordelijk voor is.

Is er dan helemaal niets mis met deze film? Dat is natuurlijk niet waar. Maar het mooie is: het maakt helemaal niets uit. Want ondanks de kleine onvolkomenheden gaat het erom wat je tijdens de film beleeft. Een verdomd epische ervaring die zijn gelijke niet kent. En die zelfs ruim na de aftiteling nog in je hoofd nagalmt. 

Mad Max: Fury Road weet op onnavolgbare wijze alle verwachtingen te overstijgen en doet je af en toe naar adem happen. Miller zet met dit meesterwerk een nieuw standaard onder de actiefilms dankzij zijn eigen visie. De reden dat mensen naar de bioscoop gaan is om een ervaring te ondergaan. Zelden is dat meer van toepassing geweest dan nu. Het bindende advies is dus: kijk deze film in de bioscoop en stort jezelf in de twee uur durende krankzinnigheid die Mad Max: Fury Road is.

Trailer