The Look Of Love

Beoordeling:

Geplaatst: door Daan Snouck Hur...

Hier in Nederland zal de naam Paul Raymond geen belletjes doen rinkelen, maar bij onze westerburen is de man een begrip. Via ondeugende revueshows en stijlvolle mannenbladen groeide deze hitsige zakenman uit tot, uiteindelijk, de rijkste man van Groot Brittanie. Gedurende de swingin' sixties en de immer gruizige seventies heerst hij over het hippe gedeelte van Londen en verdient hij bakken met geld door handel in erotica. De wereld lijkt van hem, totdat hij in de jaren negentig zijn dochter verliest.

The Look Of Love is na 24 Hour Party People en A Cock And Bull Story de derde film die cultheld Steve Coogan (BBC's I'm Alan Partridge) en filmhuis-duizendpoot Michael Winterbottom (A Mighty Heart, The Killer Inside Me) samen maakten. Maar waar die eerste twee titels opvielen door hun zelfbewuste insteek en bezeten vertelstijl, kenmerkt dit derde project zich door een meer traditionelere aanpak.

Dit keer geen vierde muur doorbrekende monologen, opgebroken tijdlijnen of andere meta-truukjes. Winterbottom kiest ervoor om Raymonds opvallende loopbaan chronologisch van A tot Z te verbeelden, beginnende bij zijn eerste successen als 'ondeugende' theatermaker tot aan de onvermijdelijke ondergang. Dit is opvallend voor zo'n ervaren filmmaker, want ook hij zou moeten weten dat een bewogen leven lang niet altijd gelijk staat aan een boeiend verhaal. Van dichtbij is het leven van Raymond een aaneenschakeling van opwindende dingen, maar zoom uit en je ziet dat ook zijn verhaal heel standaard via het opkomst-succes-falen model verloopt.

Scenarist Matt Greenhalgh (Control) staart zich jammer genoeg blind op de details en wil simpelweg teveel vertellen binnen anderhalf uur. Persoonlijke hoogte- en dieptepunten, zoals de scheiding van zijn tweede vrouw of de trouwerij van zijn dochter, komen zonder opbouw voorbijvliegen, waardoor enige betrokkenheid van de kijker praktisch onmogelijk wordt.

Nergens krijgen we de echte Paul Raymond te zien. Het is alsof hij de verteller is in zijn eigen docu-sprookje. Dit zou de bedoeling van de makers geweest kunnen zijn, gezien het feit dat 'Paul Raymond' een alias was en de wereld nooit de man achter het masker te zien kreeg, maar dat zou dan wel een bijzonder gemakzuchtige insteek zijn.

Narcistische larger-than-life figuren als deze King Of Soho (naar aanleiding van de aanzienlijke hoeveelheid onroerend goed die hij bezat in de Londense wijk) zijn ondertussen Coogans specialiteit en hij levert zoals gewoonlijk vakwerk. Hij hoeft echter niet heel diep te gaan aangezien het script hem nauwelijks enige uitdaging biedt. Geen grootse momenten of een aanwakkerende climax, daar is in het drukke leven van een pornokoning blijkbaar geen plaats voor.

Ondanks de setting en de botsingen met de heersende cultuur en het gezag wordt The Look Of Lovehierdoor nergens echt enerverend. De enige spanning wordt gecreerd door Raymond zelf, door gewoon een beetje een egocentrische boer te zijn, waardoor je nooit weet hoe lang een bepaald personage het met hem uit gaat houden. Gezien het onderwerp is de film eigenlijk verrassend tam, los van wat functioneel naakt en een gezonde variatie in verdovende middelen.

The Look Of Love is helaas niet zo'n originele film geworden als de eerdere samenwerkingen tussen Coogan en Winterbottom. Alsof de kijker in een van Raymonds stripclubs zit blijft er een gepaste afstand tot het onderwerp. Hoewel de film breedte boven diepte verkiest, zorgt de vakkundige afwerking voor een vermakelijke kijk in het leven van een man die dacht dat hij alles had.

Trailer