Le Havre

Beoordeling:

door Jamaica Vink

Geplaatst:

Le Havre, Genres: Drama, Komedie, Regie: Aki Kaurismäki, Acteurs: André Wilms, Jean-Pierre Darroussin, Blondin Miguel, Releasedatum: 2 februari 2012, Speelduur: 103 minuten.

Recensie Le Havre

De Finse regisseur Aki Kaurismäki snijdt met Le Havre een actueel topic aan: de manier waarop we in het Westen omgaan met illegale immigranten. Je zou denken dat een film met zo'n onderwerp al snel serieus en politiek getint is. Le Havre bevat ook zeker een morele boodschap, maar Kaurismäki heeft er vooral een grappige feelgood movie van gemaakt.

Het verhaal speelt zich af in Le Havre, waar de politie een container vol met vluchtelingen uit Afrika ontdekt. In het Franse havenstadje ontmoeten we Marcel Marx (André Wilms), een oudere man die zijn dagen vult met het poetsen van andermans schoenen. Als hij 's avonds thuiskomt, wordt hij flink verwend door zijn zorgzame vrouw Arletty (Kati Outinen). Een bezoekje aan zijn favoriete kroeg maakt zijn dag helemaal compleet.

Dit simpele leventje wordt verstoord wanneer Arletty in het ziekenhuis terecht komt. Daarnaast loopt Marx de minderjarige Afrikaanse vluchteling Idrissa (Blondin Miguel) tegen het lijf. Marx ontfermt zich over de jongen en krijgt daarbij veel hulp van de mensen uit zijn buurt. Samen doen ze er werkelijk alles aan om Idrissa uit de handen van de politie en inspecteur Monet (Jean- Pierre Darroussin) te houden.

Regisseur Kaurismäki staat bekend om de flinke dosis droge en zwarte humor in zijn films. Dat is duidelijk terug te zien in Le Havre. Bijvoorbeeld in de eerste scène waarin Marx de schoenen poetst van een man op het station. De klant wordt zichtbaar zenuwachtig wanneer er ineens mysterieuze mannen op het station verschijnen. Hij duwt Marx snel wat geld in zijn handen en maakt dat hij wegkomt. We zien niets, maar horen een pistoolschot gevolgd door luid gegil. Hierop zegt Marx koeltjes: “Gelukkig had hij tijd om te betalen”.

Ondanks dat Le Havre zich in deze tijd afspeelt - dat weten we door het onderwerp, maar ook bijvoorbeeld omdat de karakters met euro's betalen - voelt het alsof we in het naoorlogse Frankrijk zitten. De inrichting van de huizen, de manier waarop de mensen zich kleden en gedragen, maar ook het gebruik van een ouderwetse jukebox of platenspeler om muziek te luisteren zorgen daarvoor. Kaurismäki houdt nu eenmaal niet van moderne en snelle films. Dit zie je ook terug in de cinematografie, die weliswaar geweldig is, maar ook wat ouderwets oogt. Alsof het verhaal in het verleden plaatsvindt.

Veel kijkers zullen de prent daarom ook te traag vinden. Er gebeurt weinig in de ruim anderhalf uur dat de film duurt en je zit vaak minutenlang naar hetzelfde beeld te staren. Le Havre gaat dan wel over een serieus onderwerp, Kaurismäki brengt dit met veel positiviteit en luchtigheid. Dit zorgt ervoor dat het geen politiek geladen film is geworden. Al is de boodschap, dat we onze medemens altijd moeten helpen en steunen, wel wat naïef.

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.