The Judge

Beoordeling:

Geplaatst: door Judith Kox

Robert Downey Jr. speelt de rol die we kennen uit veel van zijn vorige films, de egocentrische klootzak met een klein hartje, en zoals gewoonlijk speelt hij dat voortreffelijk. Maar in deze film toont Downey Jr. meer verschillende en diepere lagen, wat zijn spel een extra dimensie geeft. Met zijn 'vader' Robert Duvall zet hij een prachtig en bij vlagen ontzettend grappige familiedrama neer.

De film begint zoals veel films beginnen, de lang verloren zoon komt terug naar zijn kleine geboorteplaats na een absentie van zo’n twintig jaar. Redelijk cliché. De rode draad is de relatie tussen de Judge (Robert Duvalll) en zijn zoon (Robert Downey Jr.), een moeizame verstandhouding die de reden was voor de breuk en die dan ook weer gerepareerd moet worden.

Ondanks het standaard beginverhaal zijn de verschillende verhaallijnen die door elkaar heenlopen heel verrassend. De gesprekken die worden gevoerd door de familieleden onderling zijn herkenbaar en voelen authentiek aan. Iedere relatie in de film heeft zijn eigen verhaal, de broers onderling, vader tot kind en opa tot kleinkind. Precies zoals echte families ook in elkaar zitten.

The Judge werd in beginfase van de promotietour neergezet als drama, maar bij verschillende testvertoningen bleek het publiek het vooral heel grappig te vinden. Niet zo vreemd wellicht, aangezien David Dobkin (Shanghai Knights, Wedding Crashers, Fred Claus) voorheen louter komedies regisseerde. Het zware wordt luchtiger door de sarcastische oneliners van Downey Jr., maar ook van de rest van zijn familie, vooral zijn ietwat sullige broertje Dale (Jeremy Strong), maken de meest fantastische observaties.

De acteurs zetten sowieso stuk voor stuk een fantastische rol neer die zeer geloofwaardig zijn, in het bijzonder de Judge. De oude rechter die nog steeds actief is in de kleine stad in Indiana en vooral zijn nalatenschap aan de gemeenschap zeer hoog in het vaandel heeft staan. Dat zeker één van beide hoofdrolspelers een Oscarnominaties krijgt, is bijna met zekerheid te zeggen.

Enorm veel kritiekpunten zijn er niet, maar het is wel een lange zit. Het is niet zo dat er veel scènes in zitten die eruit hadden gekund om te film korter te maken, iedere scène vertelt een ander belangrijk aspect van het gehele verhaal. Met een slecht concentratievermogen is het echter geen aanrader.

De enige reden om de film geen vijf sterren te geven is dat de basis van het verhaal toch wel enorm cliché is en dat ze het personage van Tony Stark hebben geleend. Maar ondanks dat hebben de makers het zo weten te twisten dat het een fantastisch eindresultaat heeft opgeleverd.

Trailer