Joe

Beoordeling:

Geplaatst: door Roy van der Lee

Nicolas Cage is een van de meest onvoorspelbare acteurs in Hollywood. Wanneer in goede doen is hij in staat tot legendarische rollen. Wanneer in slechte doen, is het niet om aan te gluren. Sinds de crisis kampt Cage, een van de best verdienende acteurs ter wereld, met gigantische schulden. Daarom neemt hij zowat elke rol aan die hem wordt aangeboden. Dus ook die van Joe, de opgefokte goedzak uit de gelijknamige film.

In een naamloos klein stadje in Texas leidt de lichtontvlambare maar goedaardige Joe (Nicolas Cage) een eenvoudig bestaan als houthakker. Hij maakt lange dagen, zuipt zich 's avonds een ongeluk en heeft een klantenkaart bij het plaatselijke bordeel. Het is duidelijk dat Joe een allerminst fraai verleden heeft. De politie houdt constant een oogje in het zeil en ook een stel onfrisse figuren is constant in zijn buurt.

Op een dag meldt de 15-jarige Gary (Tye Sheridan) zich bij Joe. Hij is met zijn alcoholistische ouders en getraumatiseerde zusje net in de buurt komen wonen en is op zoek naar werk. Gary's vader kan zijn handen niet thuis houden, en zodra Joe dat ziet, ontwikkelt zich een band tussen de twee. In Gary ziet Joe de zoon die hij nooit heeft gehad. Voor hem is het dé kans eindelijk eens wat goeds te doen in zijn leven en belangrijk te zijn voor een ander. 

Regisseur David Gordon Green, bekend van onder meer de hitcomedy Pineapple Express en het meer recente Prince Avalanche, gebruikt in zijn films wel vaker een mix van grote steren en locals. Zo staat ook Nicolas Cage als Joe temidden van grotendeels onbekende acteurs. Het verhaal van Gary Poulter verdient daarbij speciale aandacht. Joe is namelijk zijn eerste en tevens laatste film. Poulter, die de gewelddadige vader van Gary speelt, was ook in het echte te leven een zwerver toen hij door Gordon Green letterlijk van straat werd geplukt om mee te doen in zijn film. Hij speelt de rol, hoe kan het ook anders, heel natuurlijk. Veel heeft hij er niet aan gehad. Een paar maanden na het afronden van de opnames overleed hij in een daklozenverblijf. Zijn verhaal is het lezen meer dan waard.

Cage speelde de laatste jaren in eindeloos veel films. En als we IMDb mogen geloven is hij op dit moment alweer met acht (!) andere bezig. Het resultaat is een lange lijst met matige tussendoortjes waarin hij ongegeneerd kon overacten. Zelfs in zijn beste film van de laatste jaren, Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans, laat hij zich helemaal gaan. Des te fijner is het om de ingetogen Cage weer eens te zien schitteren in een film.

Het personage van Joe is dan ook een niet te missen metafoor voor de carrière van Nicolas Cage. Een man met een dubieus verleden die er alles aan doet dat achter zich te laten en opnieuw te beginnen. Maar dat lukt hem niet, hoe hard hij ook probeert. Daar tegenover staat de rol van de talentvolle Tye Sheridan, iemand die juist ontzettend aan de weg timmert. Voor hem is Cage een voorbeeld, iemand van wie hij kan leren. Nu maar hopen dat hij niet dezelfde fouten gaat maken als diezelfde Cage...

De naam van het hoofdpersonage gebruiken als titel van een film getuigt sowieso van creatieve armoede, maar in dit geval slaat het ook nog eens nergens op. Want hoewel Joe uiteraard een belangrijk deel van de film bepaalt, is dit net zo goed het verhaal van Gary. Juist de band die het duo onderling ontwikkelt is het belangrijkste element van de film. Joe doet overigens sterk denken aan Mud van vorig jaar. Ook daar stond een criminele zuiderling centraal die een band opbouwde met een jonge jongen gespeeld door Tye Sheridan. En ook daar werd toegewerkt naar een onvermijdelijke, gewelddadige climax.

Joe is een interessant drama, als de wat voorspelbare boodschap van de film en het overdreven einde even buiten beschouwing worden gelaten. Nicolas Cage speelt eindelijk weer eens rol waarin hij overtuigt én erin slaagt zichzelf niet voor lul te zetten. 

Trailer