Jane Eyre

Beoordeling:

Geplaatst: door Jamaica Vink

Het verhaal van Jane Eyre houdt de gemoederen al jaren bezig. De novelle is in 1847 geschreven door Charlotte Brontë en sindsdien achttien maal verfilmd. Je zou verwachten dat nu alles wel verteld is, maar daar dacht het team van de nieuwste verfilming toch anders over. Zij komen, naar eigen zeggen, met de traditionele Jane Eyre in een modern jasje.

De jonge Cary Fukunaga maakte al een aantal jaar korte films en documentaires, voor hij in 2009 bekendheid verwierf met de film Sin Nombre. Een thriller over een meisje uit Honduras dat droomt om in de Verenigde Staten te wonen. De film won tal van prijzen, waaronder op het Sundance Film Festival 2009. Voor zijn verfilming van het beroemde boek van Brontë, strikte hij Mia Wasikowska (Alice in Wonderland) voor de titelrol, terwijl Michael Fassbender (Inglourious Basterds en X-Men: First Class) gestalte geeft aan haar werkgever Edward Rochester.

Het arme weesmeisje Jane Eyre reist naar Thornfield Hall om een baan als gouvernante op zich te nemen. Al snel wordt haar interesse gewekt door haar werkgever, met wie ze de meest levendige gesprekken heeft. Ze wordt zelfs verliefd op hem. Dan doen zich in het huis een aantal vreemde gebeurtenissen voor en komt er een lang bewaard geheim over Rochester uit. Omdat de film met de vlucht van Jane uit Thornfield Hall middenin het verhaal begint, ontstaat een constante spanning. Je hebt steeds het gevoel dat er iets gaat gebeuren. Het geeft de film een bepaald horrorgehalte. In flashbacks maken we kennis met het leven van Jane en haar familie, een slimme manier om alle personages te introduceren. Cinematografisch is Jane Eyre erg sterk, het toont het oog voor detail van Fukunaga. Zijn kleurgebruik is zacht en bescheiden, terwijl ook over de kostuums goed is nagedacht. Ze werden speciaal voor deze film gemaakt en zijn geïnspireerd op de kleding die men droeg in de tijd dat het verhaal zich afspeelt.

Afzonderlijk zetten Wasikowska en Fassbender weliswaar een goede rol neer, maar chemie tussen beiden ontbreekt. Daarnaast is het inhoudelijk zeker niet de beste verfilming van het boek, maar de uitstraling van de film vergoedt veel. Vooral de hand van Fukunaga is goed zichtbaar, hij laat met zijn versie van Jane Eyre zien dat Sin Nombre geen toevalstreffer was.

Trailer