Immortals 3D

Beoordeling:

door Daan Snouck Hurgronje

Geplaatst:

Immortals 3D, Genres: Avontuur, Aktie, Fantasy, Regie: Tarsem Singh, Acteurs: Henry Cavill, Mickey Rourke, Freida Pinto, Releasedatum: 10 november 2011, Speelduur: 120 minuten.

Recensie Immortals 3D

Met al zijn uitbundige taferelen van goden, halfgoden en wonderwezens lijkt de griekse mythologie per uitstek geschikt voor dit digitale tijdperk, waarin er geen grenzen meer zijn aan wat er op het grote scherm getoond kan worden. De complexe verhaalstructuren en vergezochte verwikkelingen van deze verhalen lenen zich hier echter minder goed voor. Ondanks dit lijkt de verleiding om iets uit te beelden wat al millennia alleen in mensen hun verbeelding bestaat onweerstaanbaar, met als gevolg dat er om de zoveel tijd weer een poging gewaagd wordt.

Pogingen die over het algemeen eindigen in een halfslachtig, voor het grote publiek afgevlakt eindprodukt. Zo ook Tarsem Singh's Immortals. Het verhaal waar Singh (The Cell, The Fall) zijn fantasie op los laat is de geschiedenis van Theseus, en zijn strijd tegen Titanen-god Hyperion (Mickey Rourke). Deze Hyperion strijkt neer op Aarde om zijn mede Titanen te bevrijden. Deze zijn eeuwen geleden, na een verloren oorlog met goden op berg Olympus, opgesloten en Hyperion heeft hen nodig om de Olympische goden en tegelijk de mensheid van de kaart te vegen. Daarvoor heeft hij echter de magische boog van Epirus nodig, die weer in het bezit is van Theseus.

Zo simpel als het hier beschreven wordt blijft het helaas ook. Waar Theseus (nieuwe Superman Henry Cavill) in de originele mythe een complexe, verre van nobele halfgod was is het hier een eendimensionale boerenjongen van het type Luke Skywalker toen hij nog thuis woonde. Daarnaast zijn de goden hier een stel steriele pin-ups, die in niks lijken op de levensgenietende en bekvechtende übermensen van weleer. Althans, dat is de indruk die de kijker krijgt aangezien Singh het veel te druk heeft met zijn visuele spektakel om de karakters diepgang of historie mee te geven.

Fight Club meets Caravaggio” was zijn achterliggende gedachte. Nu is de invloed van de 17e eeuwse schilder overduidelijk maar blijkbaar was David Fincher's tegendraadse klassieker er alleen bij gehaald vanwege het woordje “fight” in de titel. Immortals ziet er inderdaad erg mooi uit, maar door het vlakke script en de CGI-afhankelijke sets blijft het helaas bij plaatjes kijken. Het verhaal wordt er doorheen gejaagd zonder enige spanningsopbouw, zodat potentieel indrukwekkende scenes komen en gaan.

Emmers met digitaal bloed kunnen verder niet verbloemen dat dit eigenlijk een hele nette film is. Er wordt veel gesuggereerd, maar het wil maar niet dreigend worden. Singh's visie mist simpelweg overtuiging. Desondanks valt er veel te genieten. In de aktiescenes toont de regisseur zijn virtuositeit en als Hyperion weet Rourke te overtuigen door juist van een standaard over-the-top schurkenrol het interessantste karakter van de hele film te maken. Ook geeft de film een leuke draai aan bepaalde legendarische elementen uit de Griekse oudheid zoals het doolhof van koning Minos en zijn Minotaurus.

Zack Snyder's 300 liet zien dat het wel degelijk mogelijk is een vergezocht helden epos geloofwaardig te verbeelden, als je als regisseur maar bereid bent de tijd te nemen om het publiek mee te nemen in jouw visie. Immortals doet veel dingen goed, maar laat op cruciale punten steken vallen zodat de film bijna de plank compleet misslaat. Met iets beter zicht op wat wel en niet werkt binnen dit genre had de film de potentie gehad om de ultieme zwaard-en-sandalen film te zijn.

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.