Ice Age 4: Continental Drift

Beoordeling:

door Jochem Geerdink

Geplaatst:

Ice Age 4: Continental Drift, Genres: Komedie, Animatie, Regie: Steve Martino en Mike Thurmeier , Acteurs: Ray Romano, Denis Leary, John Leguizamo, Releasedatum: 4 juli 2012, Speelduur: 93 minuten.

Recensie Ice Age 4: Continental Drift

In alweer hun vierde avontuur krijgen mammoet Manny, sabeltandtijger Diego en luiaard Sid te maken met de verschuiving van de continenten zoals we die nu kennen.

Het is alweer tien jaar geleden dat de wereld voor het eerst kennismaakte met mammoet Manny (stem van Ray Romano), sabeltandtijger Diego (Denis Leary) en luiaard Sid (John Leguizamo). Sinds die eerste film in april 2002, verschenen in 2006 Ice Age: Meltdown en 2009 Ice Age: Dawn of the Dinosaurs. Waarbij de makers voor die laatste film wel heel erg een loopje namen met de geschiedenis. Want met de IJstijd hebben dino's niets te maken natuurlijk, zo weet ook Sid. "It didn't make much sense, but it sure was exciting", zegt hij over hun vorige avontuur. 

Het vierde deel in de reeks - die in de bioscoop vooraf wordt gegaan door een heel fijn The Simpsons-kortje, voor het eerst in 3D - is prehistorisch gezien iets correcter. Al schromen regisseurs Steve Martino en Mike Thurmeier - de regisseur van de eerste drie films Carlos Saldanha was vast te druk met Rio of had wellicht geen zin meer - deze naar hun eigen hand te zetten. Want, zo betogen zij, de vorming van onze continenten hebben we te danken aan Scrat. Je weet wel, die continu achter een eikel aanrennende eekhoorn die we ook in deze film weer regelmatig voorbij zien schieten in zijn eigen verhaal binnen het hoofdverhaal.

Dit keer komt hij aan het begin van de film met zijn eikel terecht in de aardkern, een soort knikker die de boel in evenwicht houdt. Scrat zou natuurlijk Scrat niet zijn wanneer het faliekant misgaat. Door het geren van de eekhoorn over de snel ronddraaiende aardkern, scheurt de wereldbol en zien we bijvoorbeeld de San Andreasbreuk ontstaan. En dat heeft weer zijn weerslag op het leven van de dieren in de IJstijd.

Doordat de continenten op drift raken, worden Manny, Diego en Sid, aangevuld met de ineens opduikende oma van die laatste, namelijk gescheiden van hun familie en/of kudde. Ze dobberen op een ijsschots over de oceaan in de hoop ooit nog terug te komen bij hun geliefden. En mocht de afloop wel wat voorspelbaar zijn, die reis brengt voldoende spektakel en avontuur met zich mee om anderhalf uur te beklijven. Zo komt het kwartet bijvoorbeeld in aanraking met een groep heuse piraten en vallen zij haast ten prooi aan een stel sirenen.

We moeten het de makers van Ice Age: Continental Drift nageven: eigenlijk waren we best huiverig voor alweer een film over de drie bekende IJstijdbewoners. Want ondanks het enorme commerciële succes van de avonturen van Manny, Diego en Sid blijft het toch veel van hetzelfde. Dat huiverige wordt deels bevestigd. Schrijvers Michael Berg en Jason Fuchs en regisseurs Martino (Horton Hears A Who!) en Thurmeier (co-regisseur bij de vorige film) leveren een onderhoudende, afwisselende en grappige film die de vaart er goed inhoudt af. Maar Continental Drift blijft toch een beetje een herhaling van zetten, die voorspelbaar en opnieuw onnodig moralistisch is.

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.