The Hunger Games: Catching Fire

Beoordeling:

Geplaatst: door Alette Kreuze

Een nieuwe regisseur, nieuwe toevoegingen aan de cast en een groter budget. Anderhalf jaar na het verschijnen van The Hunger Games, volgt nu de verfilming van het tweede boek uit de reeks: The Hunger Games: Catching Fire. En in tegenstelling tot de trend is dit tweede deel grootser, meeslepender en imposanter dan zijn voorganger. 

The Hunger Games: Catching Fire pakt het verhaal van de eerste film een aantal maanden na de terugkeer van Katniss (Jennifer Lawrence) en Peeta (Josh Hutcherson) in District 12 na het winnen van de 74e editie van De Hongerspelen, weer op. Ze staan op het punt te vertrekken voor de gebruikelijke zegetoer langs de andere districten en voelen hierbij constant de hete adem van president Snow (Donald Sutherland) in hun nek. Er is een opstand op handen onder het volk en Snow houdt Katniss hiervoor verantwoordelijk. Hij is er op gebrand er alles aan te doen om het volk verder te onderdrukken en Katniss uit de weg te ruimen. Hij moet dit echter op een dusdanig subtiele wijze doen dat hij zelf geen olie op het vuur van de opstandelingen gooit. 

De 75e editie van De Hongerspelen biedt hiervoor de uitgelezen mogelijkheid, aangezien bij deze zogenoemde Quarter Quell er altijd afgeweken wordt van de gebruikelijke regels van de spelen om het extra bijzonder te maken. Als nieuwe regel wordt er besloten dit jaar de deelnemers uit de bestaande groep winnaars van de wedstrijd te kiezen en op die manier aan het volk te laten zien dat zelfs de sterkste onder hen niet opkunnen tegen de macht van Het Capitool. 

Door deze nieuwe regel wordt Katniss wederom gedwongen de arena te betreden, maar niets zal hetzelfde zijn als het voorgaande jaar, inclusief de omgeving en de gevaren die deze met zich meebrengt. 

Waar in de eerste film de cast al niet mis was, is deze voor The Hunger Games: Catching Fire nog eens verder uitgebreid met grote namen en talenten. De belangrijkste hierbij is zonder twijfel Philip Seymour Hoffman die de rol van spelmaker Plutarch Heavensbee op zich neemt. Zijn rol is nu nog vrij beperkt, aangezien zijn karakter vooral in de derde en vierde film een sleutelrol gaat vervullen, maar Hoffman krijgt al ruim de kans om zijn sterke acteerwerk te profileren aan de kijker. 

Andere mooie toevoegingen aan de cast zijn Jena Malone (Johanna Mason), Jeffrey Wright (Beetee) en Sam Claflin (Finnick Odair). Vooral deze laatste verrast enorm en weet de verschillende lagen van zijn rol op prachtige wijze naar voren te brengen. De onder de lezers van de boeken geliefde Finnick wordt perfect door Claflin neer gezet en dit zal voor velen een pak van hun hart zijn. 

Liefhebbers van de boeken zullen echter ook door vele andere elementen in de film blij verrast worden. Hoewel Gary Ross in The Hunger Games ook absoluut veel oog voor detail had, kan worden opgemerkt dat de nieuwe regisseur Francis Lawrence nog net wat verder gaat en zijn publiek - en de essentie van de boeken - nóg beter in de peiling houdt. 

Hiernaast is ook het camerawerk, de visuele effecten en de toegankelijkheid van het verhaal van een veel hoger niveau in The Hunger Games: Catching Fire. De film is meer geschikt voor het grote publiek en niet alleen voor de liefhebbers van de boekenreeks. Het is een echt op zichzelf staand verhaal geworden dat goed in elkaar steekt en de kijker veel meer meeneemt in deze wereld van de toekomst. 

The Hunger Games: Catching Fire overtreft in vrijwel alle opzichten zijn voorganger en daarbij kan worden geconstateerd dat de wisseling van regisseur de filmfranchise absoluut goed heeft gedaan. De film is veel toegankelijker geworden en gecombineerd met een fenomenale cast en prachtig gebruik van visuele effecten, maakt dat The Hunger Games: Catching Fire meer dan de moeite waard.

Trailer