The Homesman

Beoordeling:

Geplaatst: door Jochem Geerdink

Negen jaar na zijn regiedebuut The Three Burials Of Melquiades Estrada acht Tommy Lee Jones de tijd rijp om de wereld een tweede film te schenken. Opnieuw een film die je zou kunnen classificeren als western, ditmaal gebaseerd op het gelijknamige boek van Glendon Swarthout uit 1988.

Negen jaar geleden kreeg Tommy Lee Jones veel lof toebedeeld nadat zijn regiedebuut The Three Burials Of Melquiades Estrada tijdens het Cannes Film Festival in première was gegaan. Hij ontving er zelf de prijs voor beste acteur, terwijl het scenario van Guillermo Arriage in de Franse kustplaats werd bekroond tot beste script en de film net naast een Gouden Palm greep. Dat schept verwachtingen voor zijn tweede film, The Homesman.

Het is na twee films als regisseur te vroeg om Jones te bestempelen als westernregisseur, al valt ook zijn tweede werkstuk normaal gesproken binnen dat genre. De 67-jarige Amerikaan ziet dat zelf echter heel anders. "Ik weet niet meer wat een western is. Door de jaren heen lijkt het erop dat iedere film die zich afspeelt in de 19e eeuw aan de westkant van de Mississippi met paarden en grote hoeden erin, een western wordt genoemd. De term western wordt zo vaak gebruikt, zelfs voor science-fiction films, dat ik denk dat het zijn waarde is kwijtgeraakt."

In The Homesman namelijk geen wild om zich heen schietende en duellerende outlaws zoals in klassieke westerns. Wel indianen trouwens. En natuurlijk prachtig in beeld gebrachte, uitgestrekte kale vlakten. In dit geval de natuur van New Mexico, dat echter niet veel onderdoet voor Nebraska waar de door Kieran Fitzgerald, Wesley Oliver en Jones zelf geschreven film naar het boek van Glendon Swarthout zich afspeelt.

De film begint in een klein, net gesticht stadje waar de leiding in handen is van de plaatselijke dominee Dowd (John Lithgow). Wanneer drie plaatselijke vrouwen (Grace Gummer, Miranda Otto en Sonja Richter) om verschillende redenen psychische problemen hebben, besluit Dowd dat de vrouwen moeten worden overgebracht naar meer geciviliseerd gebied, waar ze kunnen worden behandeld voor hun geestesziektes. Oude vrijster Mary Bee Cuddy (Hilary Swank) biedt zich aan om de drie vrouwen naar het oosten te brengen en krijgt daarbij hulp van voormalig soldaat George Briggs (Jones), van wie ze even daarvoor het leven heeft gered. Een wat ongewoon duo, dat gaandeweg de reis naar Iowa steeds dichter naar elkaar toetrekt.

Laten we er maar niet omheen draaien: zo goed als The Three Burials Of Melquiades Estrada is The Homesman bij lange na niet. Dat komt enerzijds door een rammelend script dat maar moeizaam schakelt tussen drama en komedie. Ja, er zitten best wat grappige en ontroerende momenten in de film, maar veel vaker doet het allemaal toch erg geforceerd aan. 

Anderzijds kun je je nooit écht vereenzelvigen met de hoofdpersonen uit de film. Swank heeft in het verleden meerdere malen aangetoond een uitstekend actrice te zijn, maar haar Mary Bee Cuddy komt nooit helemaal uit de verf. Jones-de-acteur als de oorlogsveteraan Briggs is haast een karikatuur. Jones-de-regisseur charterde Tim Blake Nelson, Hailee Steinfeld, James Spader en Meryl Streep nog voor kleine bijrollen - of eigenlijk meer grote cameo's - maar ook zij kunnen de film die sterk begint, maar matig eindigt, al niet meer redden.

Trailer