Hell or High Water

Geplaatst:

Beoordeling:

door Jochem Geerdink

Dat de American Dream een keerzijde heeft moge ondertussen duidelijk zijn. Alle rijkdommen die het land rijk is zijn bij lang niet alle lagen van de bevolking doorgesijpeld. De rijken worden rijker, de armen blijven arm. De bovenlaag van de samenleving heeft zich allang hersteld van de recente crisis, maar de onderlaag voelt nog dagelijks de gevolgen.

Tekst: Daan Snouck Hurgronje

Zo ook de vers gescheiden Texaan Toby Howard (Chris Pine). Zijn moeder is net overleden na een lang en duur ziektebed, en de bank staat op het punt de karige familieboerderij te onteigenen als hij niet voor het einde van de week de achterstallige hypotheek betaalt.

Ten einde raad verzint hij een wanhopig plan. Met behulp van zijn net vrijgelaten criminele broer Tanner (Ben Foster) gaat hij er op uit om het benodigde geld dan maar te stelen bij juist de bank die dreigt hun ouderlijk huis af te nemen. De broers trachten meerdere lokale vestigingen per dag te overvallen en stelen alleen kleine bedragen om zo de politie te verwarren.

Ze hebben echter niet gerekend op Texas Ranger Marcus Hamilton (Jeff Bridges), een kromgewerkte maar nog altijd gewiekste bijna-pensionado die aan zijn water voelt dat de verschillende overvallen met elkaar te maken hebben. Hoe dichter de broers bij hun benodigde bedrag komen, hoe meer ze afstevenen op de onvermijdelijke confrontatie met de politie.

Dit klinkt op zich allemaal redelijk standaard, en dat is het in principe ook, maar Hell or High Water is typisch zo'n film waar het allemaal draait om de invulling. Regisseur David Mackenzie en schrijver Taylor Sheridan toonden met respectievelijk Starred Up en Sicario al aan dat zij prima in staat zijn wat gravitas toe te voegen aan films die op het eerste gezicht voorspelbare genre-uitingen lijken.

Wat begint als een standaard neo-western verandert gaandeweg in een goed gebalanceerd en uitstekend geacteerd misdaaddrama. Door net even wat meer aandacht te besteden aan elementen als personage-ontwikkeling en vertelstijl weten Mackenzie en Sheridan het bewust magere verhaal onverwachte diepgang en een originaliteit mee te geven. Ze vinden zelfs ruimte voor subtiele, maar rake maatschappijkritiek.

In de wereld van Hell or High Water is er geen plaats voor helden en schurken, maar slechts voor door het leven getekende Jan-allemannen die tot het uiterste zullen gaan voor hun overtuigingen. Dat die niet altijd even zuiver zijn doet er verder niet toe. Zo is de reden van Tanner om Toby te helpen ("...'cuz you asked") aan de ene kant nobel, aan de andere kant geeft het hem de mogelijkheid om enige validatie aan zijn wetteloze levenstijl te geven. 

Aan de overkant van de wet hetzelfde: Ranger Hamilton bijt zich niet vast in de zaak omdat hij zich geroepen voelt, maar omdat hij, zo dicht bij zijn pensioen, wanhopig op zoek is naar iets om zijn leven betekenis te geven. En hij is bereid hiervoor heel ver te gaan.

Met zo'n gestript verhaal en zo weinig personages komt vrijwel alles aan op de casting. En daar ligt de films grootste kracht. Bridges is ondertussen onaantastbaar natuurlijk, maar heeft recentelijk ook een beetje de neiging om terug te vallen op bewezen maniertjes.

Echter, waar zijn ouwe zemelaar-routine in True Grit als een truukje aanvoelde, weet hij hier echt te verdwijnen in zijn rol als Texaanse ijzervreter. De bijtende chemie tussen hem en zijn Comanche partner (Gil Birmingham) is tastbaar, zonder te vervallen in geforceerde lolligheid.

Foster en Pine krijgen ook genoeg ruimte om zich van hun beste kant te laten zien en tegelijktertijd te breken met hun standaard types. Foster kan goed bloedserieuze bikkels spelen, maar kan hier ook prima overweg met Tanners wat meer goedlachse karakter.

De grote verrassing hier is echter Chris Pine. Of het nou Kapitein Kirk of Jack Ryan was, zijn rollen waren tot nu toe enigszins larger-than-life, van het type onfeilbare mooiman.  Alsof dit het pretentieuze indie-arthouse vehikel is waarop elke zichzelf respecterende acteur met bewijsdrang zit te wachten, grijpt hij hier zijn kans om te laten zien dat zijn blockbuster status niet alleen door zijn mooie kop verkregen is.

Hell or High Water is een toonbeeld van uitgeklede essentie, één van die films die boven zichzelf uitstijgt door de perfecte invulling van de verschillende benodigde disciplines. Een goed script, strakke regie en vakkundig acteerwerk zorgen samen voor een gestroomlijnde film waarvan je pas na afloop realiseert hoe goed hij eigenlijk was.

Trailer