Haywire

Beoordeling:

door Tom van Steensel

Geplaatst:

Haywire, Genres: Aktie, Thriller, Regie: Steven Soderbergh, Acteurs: Michael Fassbender, Ewan McGregor, Gina Carano, Releasedatum: 29 maart 2012, Speelduur: 93 minuten.

Recensie Haywire

Zelfs na twintig films en een Oscar voor Traffic mag je Steven Soderbergh nog gerust een experimentele filmmaker noemen. Nadat hij eerder pornoactrice Sasha Grey de hoofdrol gaf in The Girlfriend Experience (met de briljante tagline “see it with someone you fuck”) heeft hij nu opnieuw een complete film gebouwd rondom een nog ongetest talent. In Haywire mag voormalig vechtsportster Gina Carano laten zien dat Angelina Jolie maar weer beter terug de sportschool in kan duiken.

Carano speelt Mallory Kane, iemand die op freelancebasis voor overheidsinstanties problemen oplost, maar dan onder de radar. Zoals gebruikelijk is in dit soort films wordt ze tijdens een klus verraden en moet ze met veel fysiek geweld uitzoeken wie verantwoordelijk is en waarom. En fysiek geweld, dat ligt Carano wel: in de openingsscène wordt Channing Tatum al meteen keihard met zijn neus op de feiten (en een aantal tafels en stoelen) gedrukt. De vechtscènes werken, ook doordat Soderbergh alle rake klappen en trappen die Carano uitdeelt zonder “shaky cam” op een pijnlijk realistische manier in beeld brengt.

Wanneer het op acteren aankomt is Carano nog net geen John Cena, maar over het algemeen blijft ze tijdens haar dialogen vrij koud en afstandelijk. Gelukkig is het script van scenarist Lem Dobbs (Dark City) meer geïnteresseerd in het showcasen van haar uitstraling en fysieke vaardigheden. Het praten wordt veelal overgelaten aan de meer doorgewinterde acteurs, want waar Sasha Grey haar film veelal alleen moest dragen krijgt Carano ondersteuning van onder andere Ewan McGregor en Michael Douglas. Ook Michael Fassbender (Shame) duikt nog op als collega-freelancer die samen met Mallory een klus moet zien te klaren.

Haywire is geen trage karakterstudie zoals bijvoorbeeld The American, maar ook geen film waarbij je het verstand op nul kunt zetten om van non-stop actie te genieten. Het verhaal is weliswaar simpel en voorspelbaar, maar wordt op de voor Soderbergh vaak kenmerkende non-lineaire manier verteld (inclusief flashbacks tijdens flashbacks!) waardoor je tijdens het kijken toch steeds alle puzzelstukjes in de gaten moet houden. De plot is door Soderbergh in feite geconstrueerd als een interessant doolhof waarbij Mallory door verschillende steden moet racen op zoek naar een uitgang.

Toch pakt niet alles wat Soderbergh probeert even goed uit. Een vroege passage waarin Mallory en een aantal collega’s een ontvoerde journalist moeten bevrijden is gefilmd in de stijl van een willekeurige montagescène uit Soderbergh’s Ocean’s-serie, inclusief muziek en kleurenfilters. Zoiets werkt in een luchtige misdaadfilm, maar hier zorgt het ervoor dat een sleutelscène te speels en gehaast overkomt. Het voelt alsof Pitt en Clooney elk moment om de hoek kunnen komen lopen om op dezelfde plek een verkenningsmissie uit te voeren.

Haywire heeft niet de blijvende relevantie van een Traffic of een Ché, maar het is erg interessant om een A-list regisseur zijn eigen smaak en stijl toe te zien voegen aan wat in feite een weinig originele genrefilm is. En Carano is in ieder geval een performer om bang van te worden: iemand die overkomt alsof ze op elk moment van de dag moeiteloos een willekeurige Expendable het ziekenhuis in kan trappen. Naast Jolie is nu ook Stallone gewaarschuwd.

Trailer

Er is 1 reactie geplaatst

Robin van den Eertwegh

Robin van den Eertwegh

Dankzij de muziek en de non lineaire vertelwijze moest ik ook aan de Ocean's films denken. Desondanks een prima en verrassende film met een geweldige ensemble cast die simpelweg staat als een huis.

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.