Gozaran - Time Passing

Beoordeling:

door Erik Boekhoven

Geplaatst:

Gozaran - Time Passing, Genre: Documentaire, Regie: Frank Scheffer, Acteur: Nader Mashayekhi, Releasedatum: 7 juni 2012, Speelduur: 87 minuten.

Recensie Gozaran - Time Passing

“Ik ging terug met één koffer in mijn hand. In die koffer zat maar één ding: mijn droom om muziek te maken in mijn geboorteplaats.” Was getekend, Nader Mashayekhi.

Iran is geen zuiver land. Die kennis hebben we inmiddels allemaal wel in pacht. Zelfs met de relatief modern ogende Ahmadinejad aan de macht, zijn hele volksstammen in het Perzische land nog altijd niet zeker van hun leven. Zo ook kunstenaars en musici. Toch ging dirigent en componist Nader Mashayekhi – al ruim 25 jaar woonachtig en werkzaam in Wenen – terug naar zijn geboorteland om de uitdaging aan te gaan om muziek te maken. Zijn missie: het Tehran Symphony Orchestra nieuw leven inblazen.

Gozaran – Time Passing is een documentaire (van Nederlandse makelij) met twee kanten. Enerzijds krijgen we een intiem portret van de gepassioneerde Mashayekhi en zien we hoe hij zijn droom probeert te verwezenlijken in een land dat te maken heeft met strikte censuur. Anderzijds volgen we een aantal muzikanten van het symfonisch orkest van Teheran. We krijgen inkijkjes bij hen thuis die ronduit uniek te noemen zijn. Althans, zo voelt dat waarschijnlijk voor ons, de Westerse kijker, die eigenlijk geen idee heeft hoe Iran er écht uitziet. Verdomd interessant dus!

Wat de documentaire soms echter lastig maakt om te volgen, is het poëtische gedeelte. Vaak haalt Mashayekhi een dichter aan in zijn voice over. Op zich niets mis mee, ware het niet dat de geciteerde dichters nogal van het zweverige type zijn. Dat is één keer aardig en de tweede keer misschien ook nog wel. Maar daarna bekruipt je al snel een mistroostig gevoel; als je de poëzie überhaupt al begrijpt.

Buiten schitterende beelden in de straten van Teheran, woestijnpanorama’s van verlaten stukken Iran en klassieke muziek van hoog niveau is Gozaran – Time Passing vooral voor de liefhebber van klassieke kunstvormen interessant. Is dat geen dagelijkse kost voor je, dan zul je waarschijnlijk prima de dag doorkomen zonder deze documentaire. Ondanks dat, is het op z’n minst interessant om eens een kijkje te nemen in het leven van een gepassioneerd man als Nader Mashayekhi. Niet voor niets volgde regisseur Frank Scheffer deze vriendelijke dirigent vijf jaar lang.  

“Ik ging terug met één koffer in mijn hand. In die koffer zat maar één ding: mijn droom om muziek te maken in mijn geboorteplaats. In de koffer die ik mee terugnam naar Wenen zitten nu de brokstukken van wat ooit mijn droom was.” Was getekend, Nader Mashayekhi.

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.