Fright Night

Beoordeling:

Geplaatst: door Remco Visser

Vijfentwintig jaar na het verschijnen van de originele Fright Night vonden regisseur Craig Gillespie en producer Michael De Luca het een goed idee deze cultklassieker een facelift te geven. Was dit nodig? Daar kun je aan twijfelen. Was het de moeite waard? Dat zeker; vooral door een uitstekende casting en goed uitgekiende verbeteringen aan het oorspronkelijke verhaal.

De nieuwe buurman van Charlie Brewster (Anton Yelchin) lijkt op het eerste gezicht een doodnormale vent. Ondanks dat hij alleen ’s avonds zijn gezicht laat zien en de ramen van het huis pikzwart geblindeerd zijn, is het een vriendelijke en behulpzame aanwinst voor de straat. Tot na een aantal mysterieuze zaken en verdwijningen jeugdvriend Ed (Christopher Mintz-Plasse) niet anders kan dan Charlie waarschuwen dat vriendelijke Jerry (Colin Farrell) niet alleen een goede buur is, maar waarschijnlijk ook een levensgevaarlijke vampier. Die het op de hele buurt gemunt heeft, inclusief Charlie’s moeder Jane (Toni Collette) en vriendinnetje Amy (Imogen  Poots). Omdat niemand hem gelooft, wendt Charlie zich ten einde raad tot zijn laatste hoop: de excentrieke ‘vampierendoder’ Peter Vincent (David Tennant), die met zijn grootse show in Las Vegas is neergestreken.

Door de immense populariteit van de Twilight-reeks en series als True Blood en Vampire Diaries, is het geen totale verrassing dat juist déze film een welverdiende make-over krijgt. En waar bij elke remake het gevaar loert dat de nieuwe versie het bij aflegt tegen het origineel, weten Gillespie en zijn ensemble de versie uit 1985 uitstekend te evenaren en soms zelfs te overtreffen.

Dit is vooral te danken aan een uitstekende chemie tussen de drie hoofdkarakters. Vooral Farrell, die vol enthousiasme zijn tanden zet in de rol van rokkenjagende buurtvampier, en Tennant als flamboyante vampierenjager annex illusionist stelen de show. De film zelf kent een zeer sterke opbouw waarin genoeg tijd word genomen om de hoofdpersonen aan je voor te stellen, zonder dat dit ten koste gaat van de spanningsopbouw. Sterker nog; het op een behoorlijk aantal punten gewijzigd plot voorziet in een veel vloeiender en meer samenhangende verhaallijn dan het origineel, waarbij de suspense vaak voelbaar aanwezig is.

Waarom deze film in 3D uitgebracht wordt is wel een raadsel. De effecten zijn minimaal toegepast en beperken zich vooral tot voorwerpen en bloedspatten die de zaal in lijken te komen. Een meerwaarde voor het verhaal is het zeker niet. Bespaar jezelf de 2,50 euro toeslag, de film is in ouderwets 2D prima genoeg voor een goed besteedde anderhalf uur authentiek gegriezel. Net als in 1985.

Trailer