Fifty Shades of Grey

Beoordeling:

Geplaatst: door Faye Heijnis

Wie een ‘eat-sleep-seks-repeat’ draak van een film verwacht: think again. Fifty Shades of Grey is eigenlijk verrassend goed. Maar eerlijk is eerlijk: als je het boek al niks vond, wordt de film het 'm ook niet.

Met miljoenen die het boek hebben gelezen, een recordaantal trailerviews, uitverkochte voorpremières en critici die hun pennetjes al in azijn gedoopt hebben om de film genadeloos af te kraken, is de druk op de makers en cast van Fifty Shades of Grey natuurlijk enorm. Maar guess what: de eerste mainstreamfilm over BDSM is eigenlijk best het bekijken waard.

Het kinky liefdesverhaal van literatuurstudente Anastasia Steele (Dakota Johnson) en miljonair Christian Grey (Jamie Dornan) ontstond uit de wilde fantasieën van schrijfster Erika Leonard James. Aan regisseur Sam Taylor-Johnson de taak om het te vertalen naar het witte doek. Taylor-Johnson heeft een ‘arty’ achtergrond en dat is terug te zien in de smaakvolle visualisering van Fifty Shades of Grey.

De cameravoering is sterk en de close-ups maken de film intens. Ook het kleurgebruik is opvallend: in de vurige scène waarin Anastasia en Christian het ‘Dominant en Onderdanige-contract’ doornemen, streelt een rode gloed het beeld. En niet te vergeten de decors waaronder de Rode Kamer van Pijn, die het SM-avontuur de perfecte ruimte geven.

Naakt vult het scherm, inclusief Johnsons bosje haar. Er wordt sterk gefocust op de SM-lust van Christian en de zweep en riem ketst op het kwetsbare lichaam van Anastasia. Zo heftig als in het boek wordt het niet en daarom bleef de film een NC-17 rating bespaard, nu krijgen jongeren van zeventien jaar en jonger in Amerika alleen toegang tot de film wanneer ze met een (open-minded) volwassene komen. Nederland is minder preuts, al trekt het de ondergrens wel bij zestien jaar.

De chemie tussen Johnson en Dornan blijkt pittig aanwezig, iets wat nog maar de grote vraag was. In veel interviews vooraf was een vonkje tussen de twee namelijk ver te zoeken, de promotie van Fifty Shades of Grey ging de sterren dan ook niet bepaald heel best af. Johnson - de dochter van acteurskoppel Don Johnson en Melanie Griffith - vult Anastasia perfect in als onzeker meisje, hongerig naar liefde van de ingewikkelde, kille Christian. Ze levert een flink staaltje acteerwerk, maar legt het er hier en daar iets te dik bovenop. Dornan weet zijn Noord-Ierse accent prima te onderdrukken en wisselt de ijzige en warmere momenten van zakenman Grey goed af.

In het script zijn duidelijk de nodige veranderingen doorgevoerd. Dialogen uit het boek zijn verkort en weggelaten en het originele verhaal is op standje doorspoelen gezet. Niet verwonderlijk natuurlijk, maar het maakt dat het begin van de romance ietwat te rap lijkt te gaan. Ook de humor uit het boek slaagt op het scherm: droog en goed getimed. Grote flop echter is het struikelen van Anastasia wanneer ze Christians kantoor betreedt. In het boek al vreemd en overbodig, op het scherm nóg vreemder en overbodiger.

De overige karakters krijgen in de film weinig eer. Anastasia’s vriendin Kate (Eloise Mumford) en Christians broer Elliot (Luke Grimes) bijvoorbeeld komen, anders dan in het boek, eigenlijk niet verder aan de orde dan als twee rollebollende pubers. Regisseur Taylor-Johnson heeft al bekend gemaakt dat de volledige trilogie wordt verfilmd. Geen verrassing, gezien de goudmijn die het tot nu toe al is en het einde van de film een groot, gapend gat openlaat.

Maar of Fifty Shades Darker en Fifty Shades Freed het net zo goed gaan doen, valt nog te bezien. De eerste verfilming is in ieder geval geen ‘Fifty Shades of fucked up’, maar eerder ‘Fifty Shades of Greytness’.

Trailer