De Rouille Et D'Os

Beoordeling:

door Steffie van Rhee

Geplaatst:

De Rouille Et D'Os, Genre: Drama, Regie: Jacques Audiard, Acteurs: Marion Cotillard, Matthias Schoenaerts, Releasedatum: 14 juni 2012, Speelduur: 120 minuten.

Recensie De Rouille Et D'Os

Voor het eerst sinds 2009 was Jacques Audiard weer terug op het filmfestival in Cannes. Na de gevangenisfilm Un Prophet bracht Audiard De Rouille Et D’Os mee. Een tijdloos liefdesverhaal zonder sentimenteel te worden. Het getoonde contrast tussen hard en zachtheid zorgt voor een aangrijpende weergave van een ingewikkelde relatie.

Straatvechter Ali (Matthias Schoenaerts) en orkatrainer Stéphanie (Marion Cotillard) ontmoeten elkaar in een nachtclub. Pas weken na hun eerste ontmoeting zoekt Stephanie opnieuw contact met Ali. Nadat ze gehandicapt is geraakt door een ongeluk op haar werk, zoekt - en vindt - ze steun bij hem.

Jacques Audiard baseerde zijn film op de korte verhalen van Craig Davidson. Het is dan ook niet verwonderlijk dat er meerdere verhaallijnen zijn te ontdekken in deze film. De relatie tussen Stéphanie en Ali staat centraal, maar ook andere verhoudingen spelen een rol. Belangrijk is vooral hoe Stéphanie leert te leven zonder benen, terwijl Ali als alleenstaande vader zoekt naar een manier om met zijn zoontje om te gaan.

Hoewel Schoenaerts al meerdere films op zijn naam heeft staan, wordt De Rouille Et D’os gezien als zijn doorbraak. De Belg overtuigt als stoere straatvechter en kan ook uit de voeten met de verlorenheid van zijn karakter. Ook Marion Cotillard zet zoals haast vanzelfsprekend een prachtige prestatie neer. Vooral in de scènes die ze samen hebben, schitteren ze. Dat ze volgend jaar weer samen zullen spelen, dan in Blood Ties, is alleen maar een bevestiging van hun chemie op het scherm.

Toch zijn de beste scènes die waarin niet of nauwelijks wordt gesproken. Audiard laat muziek en beeld perfect in elkaar overlopen om zo een verhaal te vertellen, zonder dat er een woord aan te pas komt. Hij toont drama op een subtiele en stille manier, waardoor het juist nog dieper binnenkomt. De expressiviteit van Cotillard en Schoenaerts maakt dat die stilte mogelijk is. Beide hebben zo’n goede lichaamstaal, dat geen woorden nodig zijn om indruk te maken.

Maar ondanks de schitterende cinematografie en het goede acteerwerk, blijft er te veel liggen. Gaten, die zelfs aan het eind niet worden opgevuld. Zo blijft het raden waar Ali nou precies vandaan komt en hoe bepaalde familiebanden in elkaar steken. En waar sommige dingen nooit duidelijk worden, zie je tegelijkertijd andere gebeurtenissen van mijlenver aankomen.

Met De Rouille Et D’Os zorgt Jacques Audiard wederom voor een Franse film die je, ondanks zijn kleine missers, van begin tot einde in zijn greep houdt. De filmmaker verdient dan ook niets minder dan alle lovende kritieken voor het verfilmen van een liefdesverhaal dat net zo krachtig als artistiek is. 

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.