De Nobelprijswinnaar

De Nobelprijswinnaar, Genres: Drama, Komedie, Regie: Timo Veltkamp, Acteurs: Marc van Uchelen, Harry van Rijthoven, Carly Wijs, Releasedatum: 14 juni 2012, Speelduur: 93 minuten.

Recensie De Nobelprijswinnaar

Al in 2010 was dit in zwart-wit opgenomen debuut van regisseur Timo Veltkamp te zien tijdens het Nederlands Film Festival in Utrecht. De mozaïekfilm oogstte lof, al bleek er geen distributeur bereid deze tragikomedie in de bioscoop uit te brengen. Ruim anderhalf jaar later krijgt De Nobelprijswinnaar dan toch een bescheiden bioscooprelease. En is daarnaast vanaf 18 juni te koop op DVD.

De film concentreert zich rond Joachim West (Mark van Uchelen). De getroebleerde broodschrijver heeft op zijn oude typemachine jarenlang aan het manuscript van zijn eerste boek, dat hij de titel Zonder Allure meegeeft, gewerkt. Wanneer het boek eindelijk af is, krijgt West ineens cold feet. In de veronderstelling dat het toch niet goed genoeg is, durft hij het niet op de post naar zijn uitgeefster Lea (Carly Wijs) te doen en gooit de enveloppe thuis in de prullenbank.

Joachim zit volledig op zwart zaad en wordt door zijn huisbaas uit zijn kamertje gezet. De arme schrijver meldt zich bij het Leger des Heils. Maar tijdens de ontruiming van zijn woning door een opkoper, heeft zijn huisbaas de enveloppe gevonden. Aangezien het poststuk toch al gefrankeerd is, doet deze hem alsnog op de post. Uitgeefster Lea is overdonderd door het boek en gaat op zoek naar Joachim. Wanneer zij zich uiteindelijk meldt bij het Leger des Heils, maakt een kamergenoot van de schrijver haar wijs dat hij zelfmoord heeft gepleegd door van het dak van een hotel te springen. Dan ruikt de uitgeefster haar kans.

Haar best verkopende schrijver Fabian Remarque (Harry van Rijthoven) heeft namelijk een writer’s block van ongekende grootte. Zijn vriendin heeft hem verlaten, waardoor Remarque geen letter op papier krijgt. Terwijl Lea wel al zijn nieuwe boek heeft aangekondigd. Het manuscript van Joachim biedt uitkomst, het wordt met een andere titel (Verloren Stad) uitgebracht als het nieuwe boek van Remarque. Met de originele schrijver nog in leven is het natuurlijk slechts een kwestie van tijd voordat het plagiaat uitkomt.

Naast deze hoofdlijn volgt De Nobelprijswinnaar nog drie subplotjes, maar deze zijn niet alleen minder interessant, maar ook nog eens wat rommelig uitgewerkt. Iets dat je vooraf niet zou verwachten bij Veltkamp, die weliswaar zijn regiedebuut maakt, maar al jaren scenario’s (mee)schreef voordat hij die stap zette. Zo won hij bijvoorbeeld in 1999 al een Gouden Kalf voor het script van Missing Link.

Al heeft de filmmaker wel een excuus. De oorspronkelijke producent had uiteindelijk niet genoeg vertrouwen in het script, ergens begrijpelijk, waardoor de financiële basis onder de film wegviel. Toen geen andere geldschieter gevonden werd en ook het Filmfonds zich terugtrok, schraapte Veltkamp bij vrienden en kennissen anderhalve ton bij elkaar. Hij vond acteurs en actrices, verder nog bijvoorbeeld Martijn Fischer en Rifka Lodeizen, die bereid waren belangeloos mee te werken en draaide vervolgens in 21 dagen deze film in elkaar.

Het resultaat is een weliswaar soms rommelige, maar vooral uiterst sympathieke film vol zwarte humor en absurdistische momenten. Niet alle karakters zijn even interessant of goed gespeeld - of in het geval van de detective in het verhaal zelfs weerzinwekkend - maar de flair waarmee Van Uchelen zijn personage gestalte geeft, vergoedt veel. De Nobelprijswinnaar vertoont misschien wat pretentieuze trekjes en zal niet voor iedereen even toegankelijk zijn, maar is uiteindelijk gewoon een prima film.

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.