Dawn Of The Planet Of The Apes

Beoordeling:

Geplaatst: door Remco Visser

In 2001 kreeg de klassieke Planet of the Apes-filmreeks een herkansing, toen Tim Burton de SF-klassieker uit 1968 mocht oppoetsen. Helaas werd deze remake geen succes, waarna men besloot het in 2011 over een hele nieuwe boeg te gooien. Rise of the Planet of The Apes deed het aanzienlijk beter en dientengevolge kunnen we deze zomer wederom terugkeren naar de strijd tussen mens en aap.

Op aarde is na de verwikkelingen van Rise of the Planet of the Apes namelijk een dodelijk virus uitgebroken, die de menselijke populatie aanzienlijk heeft gedecimeerd. De groep genetisch gemanipuleerde apen uit het eerste deel is echter flink toegenomen, maar wordt bedreigd door de groep menselijke overlevers. Na een kort en wankel vredesbestand barst de strijd los. Wie wordt de dominante soort op aarde?

Aan rolpatronen geen gebrek in deze film. Al snel kun je als kijker vrij nauwkeurig uitstippelen welke taak er verderop in de film voor elk personage klaarligt. De film doet dientengevolge ietwat voorspelbaar aan, vooral omdat het eerste half uur behoorlijk wat voorbereiding zit voor de formule van de rest van het script. Toch weet regisseur Matt Reeves, zeker met hulp van wederom een uitstekende prestatie van het overgrote deel van de cast, één van de beste blockbusters van dit jaar neer te zetten.

Als kijker wordt je namelijk stukje bij beetje steeds verder in de apocalyptische wereld van Dawn of the Planet of the Apes ingezogen. De film is enorm gedetailleerd weergegeven en heeft daardoor een enorm authentieke uitstraling. Vooral de apen-antagonist Caesar overtuigt wederom enorm, een prestatie waar acteur Andy Serkis toch echt een keer een Oscar voor zou moeten krijgen. De aap wordt zo realistisch gestalte gegegeven, dat je als kijker volledig opgaat in de eveneens uitstekende CGI.

Maar ook de menselijke kant van het verhaal krijgt voldoende ruimte, waarin vooral Gary Oldman enorm veel aan de plot toevoegd met slechts een klein aandeel in het geheel. De 'echte' mensen worden echter regelmatig overtroffen in menselijkheid door hun behaarde tegenhangers.

Hiermee laat Reeves de standaard oppervlakkigheid, die kenmerkend is voor de gemiddelde zomer-blockbuster, bewust links liggen. Natuurlijk zijn er voldoende spectaculaire scenes die je als kijker de volle speelduur geboeid houden, maar er is zeker ook ruimte voor een glasheldere boodschap: dat elk conflict twee kanten kent, dat een strijd soms alleen verliezers heeft en niemand volledig goed of slecht is.

Dawn of the Planet of the Apes steekt dan ook op meerdere vlakken met kop en schouders boven de zomerse concurrentie uit en biedt, mede door enorm goede 3D-effecten, een prima alternatief voor een dagje Apenheul. Wij kijken ondertussen vol verwachting uit naar het jaar 2016; dan vervolgt Matt Reeves de filmserie met een derde deel.

Trailer