Bullet To The Head

Beoordeling:

Geplaatst: door Daan Snouck Hur...

Na een rommelige jaren negentig en een ronduit belabberd begin van de eenentwintigste eeuw lijkt Sylvester Stallone de laatste tijd weer wat grip op zijn carriere te hebben gekregen. Naast het feit dat The Expendables liet zien dat hij na Rocky en Rambo nog steeds een goed oog heeft voor een succesvolle franchise toonde de film ook een meer zelfbewuste Stallone. Eentje die zich voor het eerst in zijn loopbaan bewust leek van zijn karikaturale persona en eigen faalbaarheid. Bullet To The Head, gebaseerd op de Franse graphic novel Du Plomb Dans La Tete van Alexis Nolent, markeert zijn eerste film sinds deze doorstart.

Stallone speelt Jimmy Bobo, het type mannetjesputter wat we ondertussen goed van hem kennen. Kalm, berekenend en serieus. Ook het verhaal hebben we in grote lijnen al wel eerder gezien. Bobo is een huurmoordenaar die op zoek is naar de moordenaar van zijn partner.

Hij wordt daarbij bijgestaan door rechercheur Taylor Kwon (Sung Kang, Fast Five), die achter de baas van Bobo's doelwit aanzit maar tegengewerkt wordt door corrupte collegae. Naarmate ze dichter bij hun doel komen raken ze echter steeds verder verstrikt in een web van leugens en samenzweringen. Het maakt Bobo allemaal niets uit, als hij zijn partner maar kan wreken.

Nee, de film kent weinig verrassingen. Daar is het de makers ook helemaal niet om te doen. Als Stallone iets geleerd lijkt te hebben van zijn hobbelige carrière, dan is het wel de kunst van het weglaten. En zo kan je Bullet To The Head ook het beste zien, als gestripte stijloefening. Geen pretentieuze excessen of rare bokkesprongen meer voor hem, maar gewoon een no-nonsense retro rolprent waarin hij kan doen waar hij goed in is en zijn beperkingen als acteur niet al teveel blootgelegd worden.

En dat is gelukt. Naast Sly's doorstart is de film ook de soort van terugkeer van regisseur Walter Hill, in de jaren zeventig en tachtig geliefd om zijn rauwe thrillers en aktiekomedies (o.a. The Warriors, Streets Of Fire en (Another) 48 Hours) om daarna gedurende het volgende decennium - op een enkele oprisping als Wild Bill en Last Man Standing na - toch wat in de vergetelheid te raken. Als regisseur tenminste.

Wat dat betreft voelt Bullet To The Head aan als een herkansing voor beiden en de waardering voor deze film hangt voor een groot deel af van de goede wil van de kijker. Net als Stallone brengt ook Hill niet echt iets nieuws. Wat hij wel brengt is een dosis stijl en ervaren zelfverzekerdheid. Voor hem geen gimmicks als uitbundige cameratruukjes of overijverige montage om aansluiting te vinden bij een jongere generatie, gewoon doeltreffend vakmanschap. Hij houdt de boel kalm en sfeervol met goed gedoseerde aktiescenes.

De focus van al het geweld ligt op ouderwets handwerk en in Game Of Thrones' Jason Momoa (als Bobo's doelwit) heeft Stallone een volwaardige tegenstander. Hoewel Momoa zijn belofte nog steeds moet waarmaken, heeft hij een niet te ontkennen screenpresence en hij lijkt zichtbaar te genieten van het feit dat hij de Italian Stallion alle hoeken van de kamer mag laten zien.

Bullet To The Head loopt weinig risico herinnerd te worden als een hoogtepunt in Stallone's lange loopbaan, maar het markeert wel een welkome terugkeer naar de basis. Gezien zijn toewijding, nieuw hervonden populariteit en zijn nog steeds indrukwekkende fysieke verschijning kan het ondertussen 66-jarige icoon nog wel even door.

Trailer