Broken City

Beoordeling:

Geplaatst: door Daan Snouck Hur...

Regisseur Allen Hughes debuteerde in 1993 samen met zijn tweelingbroer Albert (als The Hughes Brothers) met Menace II Society, een rauw, als coming-of-age drama verpakt pamflet tegen misstanden in de ghetto's van Los Angeles. Twintig jaar later vormen armoede, politiegeweld en racisme wederom de basis voor Hughes' eerste soloklus Broken City. Dit keer is niet zijn thuisstad Los Angeles maar New York de achtergrond.

In de openingsscène zien we rechercheur Billy Taggert (Mark Wahlberg) met getrokken pistool midden in de ghetto op straat staan. Hij heeft zojuist een lokale jongen doodgeschoten die het zusje van zijn vriendin verkracht en vermoord heeft. In een geruchtmakend proces wordt hij vervolgens vrijgesproken maar moet wel de politie verlaten. Hij is ondertussen prive-detective wanneer hij zeven jaren later door burgemeester Hostetler (Russel Crowe) wordt gevraagd om diens vrouw (Catherine Zeta-Jones) te volgen op verdenking van vreemdgaan.

Deze Hostetler is vastgeroeste politieke elite, maar zijn positie dreigt de komende verkiezingen voor eerst sinds jaren in gevaar te komen door het verschijnen van een nieuwe, ogenschijnlijk onfeilbare rivaal Jack Valiant (Barry Pepper). Hostetler moet elk middel aangrijpen om zijn tegenstander voor te blijven. Naast een steeds vuiger wordend intrige omtrent de burgemeester ontdekt Taggert ook stukje bij beetje waarom de slinkse Hostetler specifiek hem heeft ingehuurd.

Het is duidelijk dat de regisseur, na meer fantasievolle uitstapjes als From Hell en Book of Eli, weer een wat meer maatschappelijk betrokken film wilde maken. Scenarist Brian Tucker gooit er echter zoveel andere thema's tegenaan dat eventuele goede bedoelingen al snel vervormen tot pretentieuze clichés.

De debuterende Tucker zag in een waas van hongerige geldingsdrang waarschijnlijk een bijtende thriller over grootstedelijke problemen in de stijl van LA Confidential of Chinatown voor zich, maar zijn corruptieopera bezwijkt echter, naarmate de diverse plotlijnen steeds meer met elkaar verward raken, langszaamaan onder zijn eigen gewichtigheid.

De opzet van het verhaal domineert al snel de handelingen van personages, waardoor deze doorzichtig en voorspelbaar worden. In een scene bedoeld om hem wat meer achtergrond en karakter te geven heeft Taggert een speelse onenigheid met zijn vriendin, om even later zonder enige reden te veranderen in een zeikerige, manipulatieve lamlul en weer aan de drank te gaan.

Dit alles omdat het script nou eenmaal van hem vraagt om in een persoonlijk dal te belanden zodat hij makkelijker bespeelbaar is voor een sluwe vos als Hostetler. Om dan naar het einde toe weer net voldoende grip te krijgen op zijn falen om te doen wat er zo rond het eind van een film als dit van hem verwacht wordt.

Hughes is genoeg vakman om het hele kat-en-muis spel boeiend en mooi in beeld te brengen, maar naar gelang het verhaal zich ontvouwt wordt duidelijk dat de oppervlakkige glans een hoop onlogische en onoriginele dingen verbergt. Broken City heeft last van beginnersfouten op essentiele vlakken. De film is overvol en wil simpelweg teveel waardoor hij zijn doel voorbij schiet.

Trailer