Blind

Beoordeling:

Geplaatst: door Sophie Markvoort

"Het is niet belangrijk wat echt is, zolang ik het maar kan visualiseren." Deze woorden van het belangrijkste karakter Ingrid (Ellen Dorrit Petersen) vatten Blind op een treffende manier samen. Wanneer zij door een zeldzame ziekte blind wordt, durft ze haar appartement nauwelijks meer te verlaten. Het is de plek waar ze controle heeft, alleen met haar man en haar gedachten. Maar Ingrids problemen liggen tussen en niet buiten de muren van haar appartement. Al snel krijgen haar diepste angsten en onderdrukte fantasieën de overhand.

Ingrid kan zich nog steeds herinneren hoe de wereld om haar heen eruit ziet, maar de beelden die eerder zo helder waren, worden langzamerhand vervangen door donkere visioenen. Zo verdenkt ze haar man Morten (Henrik Rafaelsen) ervan dat hij niet altijd het appartement verlaat als hij zegt dat hij naar z’n werk gaat. Hij zit dan vast stiekem in de kamer om z’n vrouw te observeren en te bespioneren. En wanneer hij beweert dat hij emails schrijft naar collega’s, is Morten dan niet aan het chatten met zijn online-geliefde?

Ingrid laat ons ook kennismaken met de eenzame Einar (Marius Kolbenstvedt) die verslaafd is aan door fetisj-gedomineerde porno (wat overigens wel erg heftig in z’n volle expliciete glorie wordt vertoond), maar wanhopig op zoek is naar een vrouw in z’n leven. Want zoals Ingrid opmerkt: ‘het Internet kan hem niet vertellen hoe het voelt om die lichamen aan te raken’. Einar bespioneert vaak de eenzame jonge vrouw die in het gebouw aan de overkant woont, Elin (Vera Vitali). Zij is een gescheiden Zweedse moeder en door de gedeelde voogdij over haar kind is ze haar sociale leven kwijt. Als ze absurde en onverklaarbare gebeurtenissen begint te ervaren, heeft ze alleen haar tien-jaar-oude dochter om mee te praten.

De eerste helft van de film schakelt tussen de verhalen van deze drie personen en verteller Ingrid. Langzamerhand wordt duidelijk dat Ingrid in die lange dagen dat ze alleen thuis zit, deze verhalen uittypt op haar laptop. Niet alles wat we zien is dus per definitie ook echt gebeurd, en deze twist is wat Blind interessant maakt. Het is alleen wel jammer dat zodra je dit doorhebt als kijker, de opgebouwde band met de karakters ook verdwijnt.

De Noorse regisseur Eskil Vogt maakte naam als scenarioschrijver voor Joachim Trier en heeft met Blind zijn eerste regiedebuut te pakken, en dat doet hij best goed. Hoewel de verwarrende structuur van de film het wel lastig maakt om sympathie te krijgen voor hoofdpersonage Ingrid, brengt Vogt uiteindelijk wel goed in beeld wat blindheid allemaal betekent voor het dagelijks leven. Probeer maar eens alles netjes schoon te maken als je een bak met rode saus hebt laten vallen; dat is bijna onmogelijk. Zelfs een kopje thee zetten is voor Ingrid niet makkelijk.

Vogt brengt met Blind een dramafilm met een vleugje humor. Zijn oog voor detail en levendige benadering zijn interessant, maar ondanks dat laat Blind geen onuitwisbare indruk achter. 

Trailer