Attack the Block

Beoordeling:

Geplaatst: door Remco Visser

Independence Day, Predator of Battle: Los Angeles; elke filmliefhebber weet ondertussen al lang dat de mensheid het behoorlijk moeilijk gaat krijgen, mocht een buitenaardse beschaving besluiten onze planeet binnen te vallen. Maar er gloort weer wat hoop na Attack the Block; mochten de aliens namelijk onverhoopt in Zuid Londen landen, slapen we er als Aardlingen geen nachtje minder door.

Dit gebied, en dan specifiek het desolate (en tevens fictieve) flatgebouw Wyndham House , is namelijk het domein van straatschoffie Moses en zijn vier brothers-in-crime: Pest, Dennis, Jerome en Biggz. Als ware buurtterroristjes domineren ze op hun scooters en BMX-fietsjes de straten, dealen ze drugs en beroven ze de weinige bewoners die nog naar buiten durven in deze treurige uithoek van Londen.

Maar wanneer ze de goedlachse Sam, een pas verhuisde verpleegster, omsingelen en overvallen krijgt de doodsbange dame hulp uit onverwachte hoek: de buurt word wordt aangevallen door buitenaardse wezens. Aangezien de autoriteiten, die deze wijk sowieso liever links laten liggen, geen aanstalten maakt om de problemen from-outer-space op te lossen, blijft er maar één mogelijkheid over: terugvechten…

Die scènes zijn dan ook zeer vermakelijk; onze hoofdpersonen bewapen zich met alles wat ze in hun slaapkamer of in de keukenkastjes vinden kunnen. En juist dit 'kwajongens'-perspectief houdt je als kijker enthousiast over hetgeen komen gaat. Hierbij helpt ook dat debutant John Boyega de hoofdpersoon Moses op een zeer ingetogen manier neerzet, bijna als een puberversie van Snake Plissken, de held uit Escape from New York. En da's knap, in een film die regelmatig behoorlijk uit de bocht vliegt.

Je moet er namelijk wel van houden, het over-de-top gehalte van deze prent. Zoiets was ook wel te verwachten, aangezien regisseur Joe Cornish ook de leiding had over Hot Fuzz, samenwerkte met de heren van Little Britain en zelfs een klein rolletje had in Shaun of the Dead. Duidelijk iemand uit de Simon Pegg-kliek, dus. Zelfs vaste sidekick Nick Frost (die na Paul duidelijk nog geen genoeg had van het Buitenaardse) mag even komen opdraven als het Orakel van Wyndham: de wietteler Ron, die met zijn vaste klant Brewis vanaf de bovenste etage de absurde situatie op straat relativeert.

En dat beklijft nog wel het meest. De grappen en grollen voeren regelmatig de boventoon, maar altijd in dienst van het enorm sympathieke verhaal zelf. Ja, de vijf jochies die je net 90 minuten hebt bekeken zijn in wezen gewoon scootertuig. Maar wel met kleine hartjes. Die dan ook nog op de juiste plaats blijkt te zitten.

Trailer