Amour

Amour, Genre: Drama, Regie: Michael Haneke, Acteurs: Isabelle Huppert, Jean-Louis Trintignant, Emmanuelle Riva, Releasedatum: 15 november 2012, Speelduur: 127 minuten.

Recensie Amour

Amour is nauwelijks uit, maar heeft al de Palme d’Or voor de beste film van dit jaar op Cannes gewonnen en twee andere grote internationale prijzen in de wacht gesleept. Daar bovenop is het drama de Oostenrijkse inzending voor de Academy Awards. De kritieken zijn unaniem lovend. Terecht? Volledig.

Regisseur Michael Haneke blijft op zijn vertrouwde terrein met het angstaanjagende, aandoenlijke en hartverscheurende Amour. We zien de relatie tussen tachtigers Georges (Jean-Louis Trintignant) en Anne (Emmanuelle Riva) op hun intiemste en meest vertrouwde plekken. Thuis, bij een concert, samen in de slaapkamer. Hun leven is een opvolging van gemakkelijk en liefdevol samenzijn, en de diepe affectie die tussen hen leeft is te voelen in de hele zaal. Des te erger slaat de wanhoop toe wanneer Anne langzamerhand wegglipt van Georges door de verschrikkelijke gevolgen van een beroerte.

Aanvankelijk lijkt de schade nog mee te vallen. Anne krijgt last van vergeetachtigheid en heeft momenten waarop ze zichzelf niet is. Georges ziet dit met bezorgde ogen aan. De twee oud-muziekleraren genieten van hun onafhankelijkheid, en Georges heeft Anne dan ook plechtig beloofd dat wanneer er ooit iets mis zou gaan, hij haar nooit in een ziekenhuis of een verzorgingstehuis zal laten opnemen. Maar wanneer Anne door een aanval verlamd raakt aan haar de rechterkant van haar lichaam slaat de realiteit van haar toestand werkelijk toe.

Haneke lijkt bewust te hebben gekozen voor de titel Amour, want de relatie tussen de gecultiveerde Georges en Anne wordt gereduceerd tot de genadeloze uitzichtloosheid van dementie, en wat dat vervolgens doet met de liefde tussen twee mensen die al hun hele leven gelukkig met elkaar hebben gedeeld. Wat blijft bestaan? Wat wordt vernietigd? Tot hoever gaat de liefde die Georges, nu veroordeeld tot verpleger van zijn vrouw, voor haar voelt?

Wat we zien is de aftakeling van een oudere, intelligente vrouw. De worsteling die dit ontketent voor haar man, haar dochter (Isabelle Huppert) en vooral voor haarzelf, maakt dat de sfeer in de film vooral kil en akelig is. Desalniettemin is dit een film die gezien moet worden. Het gebruik van heldere beelden met de klassieke muziek die altijd op de achtergrond speelt is op zijn minst doeltreffend.

Het pijnpunt van de film ligt echter bij de acteurs. Een verschrikking die zoveel families overkomt wordt op een prachtig bitterzoete manier weergegeven door geniale acteurs Trintignant en Riva. Ook Huppert, die zich in de rol van labiele dochter heeft laten zetten, schittert in deze setting. Het valt nog te bezien of Haneke ook die Oscar nog binnen weet te slepen, al is een stem op Amour een vrij zekere. Deze film is een kunstwerk, en verdient alle prijzen die het krijgt.

Trailer

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.