American Pie: Reunion

Beoordeling:

Geplaatst: door Daan Snouck Hur...

Dertien jaar is verstreken sinds ene Jim Levenstein trachtte een appeltaart te beminnen en American Pie een frisse wind blies door het komedielandschap van Hollywood. Hoewel op papier verre van een baanbrekende klassieker, en vaak afgedaan als een platte sekskomedie in de stijl van dubieuze 80's-klassieker Porky's, onderscheidde de film zich door een warm hart en originele kijk op het door hormonen beheerste scholierenbestaan. Het maakte instant popiconen van de hoofdrolspelers en baande de weg voor franchises als Harold & Kumar en auteurs als Judd Apatow (40 Year Old Virgin, Funny People).

Bij een succesformule als deze zijn vervolgen onvermijdelijk, maar de makers wisten met latere delen het exploitatie-stigma grotendeels te voorkomen door niet teveel in herhaling te vallen en mee te groeien met de centrale personages (hoewel, hoe minder er gezegd wordt over de vier American Pie Presents vehikels, hoe beter). Dus nu, na de studententijd in deel twee en een American Wedding, komt de volledige originele cast weer samen voor de onvermijdelijke middelbare schoolreunie.

Jim (Jason Biggs) is nog steeds bevriend met Finch (Eddie Kaye Thomas), Kevin (Thomas Ian Nicholas) en Oz (Chris Klein) maar ze zijn in de loop der jaren uit elkaar gegroeid. Stifler (Seann William Scott) was voor de rest altijd al meer een noodzakelijk kwaad dan een echte vriend en niemand bekommert zich meer om hem. Geen van hen is echter echt gelukkig met zijn volwassen bestaan.

Jim en Bandcamp-nympho Michelle (Alyson Hannigan) zijn na de geboorte van hun zoontje ondertussen meer ouders dan minnaars, Oz en zijn highschool sweetheart Heather (Mena Suvari) zijn uit elkaar, Kevin is part-time huisman en voor Finch is het leven nooit meer hetzelfde geworden na zijn avontuur met Stiflers moeder. Het reünieweekend wordt dan ook omarmd als dé gelegenheid om weer een keertje ouderwets te hangen met de homies.

De openingsscène zet gelijk de toon. Wanneer Jim een momentje voor zichzelf denkt te hebben terwijl zijn kind naar bed is en zijn vrouw in bad gaat, loopt dit al snel zo glorieus uit de hand dat elke twijfel wat betreft een ongeïnspireerd vervolg op een over-datum gegeven gelijk weggenomen is. Naast de structuur (alle plotlijnen komen samen op Het Eindfeest) wordt gelukkig ook de toon van de serie in stand gehouden.

De humor was altijd een gezonde mix van pijnlijk en aandoenlijk, iets wat schrijvers- en regisseursduo Jon Hurwitz en Hayden Schlossberg (Harold & Kumar 1, 2 en 3) in ere houden. Hoe plat of gênant de voorvallen ook uitpakken, het voelt nergens geforceerd aan. De cast vermaakt zich ondertussen uitstekend met het gebalanceerde script en afgeronde personages. Uitschieters zijn zoals gebruikelijk Stifler en Jims Dad (Eugene Levy), maar de schrijvers hebben er voor gezorgd dat niemand de boventoon voert en iedereen zijn of haar moment heeft.

Wie weet wordt de wereld over een jaar of tien getrakteerd op iets als American Pie: Midlife Crisis maar tot die tijd is deze reünie een waardige afsluiter van een onverwacht invloedrijke en hartverwarmende reeks. Een reeks die, gezien zijn realistische insteek, het decennia-overspannende plot en meegroeiende personages (en idem acteurs), eigenlijk veel meer gemeen heeft met iets als The Godfather-trilogie dan Porky's.

Trailer