The Amazing Spider-Man 2

Beoordeling:

Geplaatst: door Jochem Geerdink

In de tweede film heeft Peter Parker zich meer geschikt in zijn rol als hoeder van New York. Als Spider-Man slingert de tiener wat rond, vecht af en toe een robbertje uit met wat gajes, redt katten uit bomen en slentert liefdevol met zijn geliefde Gwen door de straten van The Big Apple. Tot Peter wordt ingehaald door zijn verleden.

Terwijl het Spider-Man pak van Tobey Maguire amper in de kast had gehangen na de trilogie van Sam Raimi, kondigde Sony Pictures amper vijf jaar na het laatste deel alweer een reboot van de franchise aan. Dat had alles te maken met de rechten, die de studio kwijt dreigde te raken, dus werd snel aan een nieuwe reeks films begonnen. Andrew Garfield werd gecast als Peter Parker en Marc Webb ((500) Days Of Summer) nam de regie over.

Het commerciële succes van The Amazing Spider-Man bevestigde de keuze van Sony Pictures, het publiek kreeg blijkbaar geen genoeg van de spinnenman en zijn vriendinnetje Gwen Stacey (Emma Stone). Met dollartekens in de ogen werd al snel besloten dit keer geen drie, maar zelfs vier films te maken over Peter Parker die na een beet van een radioactief spinnetje plots over heuse superkrachten beschikt.

Te beginnen met The Amazing Spider-Man 2 waarin Peter Parker - en wij - meer te weten komt over wie zijn ouders nou precies waren en waarom ze hem achterlieten bij oom Ben en tante May (Sally Field). Daarnaast lijkt hij zich beter te hebben geschikt in de rol van Spider-Man, zowel letterlijk als figuurlijk. Garfield speelt met veel meer zelfvertrouwen, waarbij de humor regelmatig doet denken aan Iron Man.

Terwijl Peter probeert het web vol raadsels over zijn verleden te ontrafelen, komt hij ook voor een relatiecrisis met Gwen te staan. Daarnaast dient zich plots een jeugdvriend uit een ver verleden aan. Deze Harry Osborn is de zoon van Norman Osborn (Chris Cooper), de oprichter en naamgever van Oscorp. Gespeeld door Dane DeHaan (Chronicle, Kill Your Darlings), die in de film wel iets weg heeft van een kruising tussen een jonge Leonardo DiCaprio en David Bowie. Maar waar de relatie met Peter vooral vriendschappelijk begint, slaat de sfeer al snel om wanneer blijk dat Harry ongeneeslijk ziek is en vermoedt dat het bloed van Spider-Man hem kan redden.

Al is Harry niet de voornaamste nemesis van Spidey in deze tweede film. Dat is namelijk Electro (Jamie Foxx), een nerdachtige werknemer van Oscorp die Spider-Man aanbidt nadat hij door hem gered werd. Door een bedrijfsongeval is Max Dillon, zoals Electro bekendstaat bij de Burgerlijk Stand, onbedoeld en ongewild veranderd in wandelend schrikkeldraad. Plots ziet hij in Spider-Man niet langer een held, maar een gevaar. Dus komt het tot enkele confrontaties tussen de twee, waarbij vooral een tête-à-tête op Times Square al rechtvaardigt deze film op een zo groot mogelijk scherm te gaan zien.

Het is zeker niet de enige scène die het beste uit de verf komt in de bioscoop, The Amazing Spider-Man 2 is als de hit van Daft Punk: Harder, Better, Faster, Stronger. De film heeft meer diepgang en vaart dan zijn toch wat saaie voorganger. Het middenstuk is wel wat stroperig, de plot veel te vol en de regie soms stuurloos. Door de regelmatig spetterende actie in oogstrelend 3D, de heerlijke humor en een overtuigend liefdesverhaal, komt Webb ermee weg.

Trailer