This Is 40

Beoordeling:

Geplaatst: door Julia Nolet

This Is 40 zou het magnum opus van komedie-regisseur Judd Apatow worden. De komedieschrijver en -regisseur maakt naar eigen zeggen zijn eerste volwassen werk na doorgebroken te zijn met puberale, maar verfrissende Amerikaanse komedies als The 40-Year Old Virgin en Knocked Up. This Is 40 heeft zeker leuke momenten, maar doordat Apatow drama en komedie onevenwichtig combineert valt de film tussen wal en schip.

Twee ‘oude bekenden’ vormen de spil van het verhaal. Pete (Paul Rudd) en Debbie (Leslie Mann), speelden al eerder een stel in Apatow’s ‘Knocked up’ en zijn de veertigers in kwestie. Maar om deze film een sequel te noemen, wat de makers in de perscampagne geregeld deden, is wat overdreven. Rudd en Mann spelen in schijnbaar alle Apatow-films wel een vergelijkbare rol, dus het is voor de kijker bijna gissen welke film de bedoelde voorganger ook alweer was.

Pete en Debbie zijn net veertig geworden en voor hen is het bereiken van die leeftijd en alles wat daarmee te maken heeft een lastige aangelegenheid. Debbie viert al jaren uit ontkenning haar 37e verjaardag en Pete worstelt met het feit dat zijn noodleidende platenlabel zijn gezin nog steeds geen financiële zekerheid kan bieden.

In hun relatie proberen Pete en Debbie, ondanks dat zelfs de WC-gebruiken van de partner inmiddels geen geheim meer voor elkaar zijn,  hun relatie spannend te houden. Om dit verhaal heen heeft Apatow een web geweven van zijn favoriete muziek met af en toe een cameo van een van Apatows muziekhelden, onder andere Ryan Adams en Billie Joe Armstrong van Green Day komen langs.

De muziek is een groot pluspunt in de film en af en toe is het genieten als er een prachtig nummer van Fiona Apple of Ryan Adams klinkt tijdens een autorit van Pete. Maar This Is 40 laat de rest van de film veel te wensen over. De overgang van dertiger naar veertiger lijkt een dankbaar uitgangspunt voor een komedie maar Apatow legt de nadruk veel op het drama, een genre wat de regisseur niet lekker ligt.

Apatow zit al vanaf het begin eigenlijk met een nadeel omdat de kijker geen drama van hem verwacht en misschien ook wel niet wíl, de bioscopen zullen vullen met de hoop een avond goed te lachen. Dit geeft Apatow al bij de start een achterstand en om deze in te halen had hij moeten verrassen.

Op dat vlakt schiet This Is 40 zeker tekort. Er zitten te weinig gouden grappen in voor een goede komedie, er zit te weinig diepgang in voor een goed drama. Daarbij bekruipt je bij het kijken het gevoel dat een deel van de grappen leuker was op een filmset vol vrienden en familie (Apatow gebruikte alleen vrienden en familie als hoofdrolspelers voor de film), dan voor de bioscoopbezoeker. Je kunt soms niet helpen te denken: ‘die grap moet vast hilarisch zijn geweest daar op de set’ in plaats van dat je er ook zelf echt om moet lachen.

Trailer