James Bond: First Five

Binnenkort vind je op Filmpjekijken.com een portret van Daniel Craig, maar voor het zover is eerst een terugblik op de vorige vijf acteurs wiens namen ook altijd verbonden zullen blijven aan de Britse geheim agent... Of ze inmiddels een Oscar hebben of simpelweg in de vergetelheid zijn geraakt, maakt verder niet uit.

Sean Connery: De Originele

De eerste zijn heeft voordelen: de beste Fleming-verhalen (behalve Casino Royale) waren beschikbaar en Connery kon in het begin altijd terecht bij de schrijver. In Dr. No zette hij de standaard voor een meer genadeloze actieheld (“that's a Smith and Wesson, and you've had your six") en From Russia With Love schroefde daarna de internationale intrige nog eens op. Goldfinger vormde met de auto's, gadgets en een wat lichtere toon (geen SPECTRE meer) de blauwdruk voor alles wat nog komen ging, maar de omvang van You Only Live Twice (inclusief uitgeholde vulkaan) bewees vervolgens dat het Bond-fenomeen alleen maar groter zou worden.

Voor veel geld nam Connery uiteindelijk in 1971 afscheid van Bond met Diamonds Are Forever, maar in 1983 keerde hij weer terug voor de onofficiële Bond-film Never Say Never Again. In 1988 kwam hij met zijn Oscar voor The Untouchables dan echt definitief los van het personage, om in de jaren negentig toch weer een gelijksoortige rol van een voormalige Britse spion aan te nemen. Op de set van The Rock vertelt de dan vijfenzestigjarige acteur in zijn kenmerkende accent aan regisseur Michael Bay: “You know what I’m doing? I’m getting to play James Bond without being James Bond… it's kinda good to kick some ass again.”

George Lazenby: De Eenling

Hoe het tij kan keren: bij de release werd George Lazenby nog afgebrand, maar inmiddels zien veel fans zijn enige uiting On Her Majesty's Secret Service als een ondergewaardeerde klassieker. Tot die fans behoort onder andere Dark Knight-regisseur Christopher Nolan. De relatie tussen Bond en bride to be Tracy (Diana Rigg, die onlangs door Daniel Craig de beste Bond-girl ooit werd genoemd) maakte de geheim agent voor het eerst echt emotioneel toegankelijk (en uiteindelijk tragisch) en die insteek kon hij mooi gebruiken voor Batman. Ook de sneeuwscène in zijn Inception is een hommage aan de bestorming van de schuilplaats van Blofeld.

Lazenby, die voor OHMSS werkte als autoverkoper en als model alleen wat reclamewerk had gedaan, sloeg een tweede film af. Hij werd omgepraat door een vriend die dacht dat de Bond-franchise niet lang meer zou bestaan, maar kreeg daar achteraf spijt van. Hij vertelde later dat hij op zijn minst Diamonds Are Forever (waarvoor een op de automatische piloot acterende Connery werd teruggehaald) nog had moeten doen, al was het alleen maar omdat hij op die manier het gerucht dat hij na OHMSS ontslagen zou zijn uit de wereld had kunnen helpen.

Roger Moore: De Grappenmaker

Met zeven films is Moore de officiële recordhouder, als we Connery in de Thunderball-remake Never Say Never Again niet meetellen. Moore kon zichzelf in tegenstelling tot zijn grote voorganger nooit serieus nemen als ijskoude moordenaar en voegde daarom een gezonde dosis zelfspot toe aan het personage. Desondanks is zijn Bond in films als The Spy Who Loved Me ("What a helpful chap") en For Your Eyes Only ("He had no head for heights") toch ook verantwoordelijk voor een aantal koelbloedige afrekeningen die doen denken aan Connery.

De keuzes voor de boeken die met Moore verfilmd werden hingen vaak af van wat er op dat moment speelde in cinemaland: Live And Let Die heeft blaxploitation invloeden, Moonraker lift mee op het succes van Star Wars en Octopussy bevat elementen uit pulpavonturen die doen denken aan Raiders Of The Lost Ark. Maar in wat voor type Bond-film Moore ook opdook, hij zorgde altijd voor maximaal vermaak door elke druppel entertainment uit zijn performance te knijpen... Desnoods in een clownspak of slingerend aan lianen vergezeld door een Tarzan-kreet.

Timothy Dalton: De Serieuze

Dalton maakte van Bond een harder personage: een kettingrokende killer die verzeild raakt in meer realistische (spionage)plots. In The Living Daylights wordt hij er door MI6 opuit gestuurd om enkel de trekker over te halen (de personages van Maryam d’Abo en John Rhys-Davies moeten dood), hoewel Dalton hem wel speelt als iemand in tweestrijd die zijn orders regelmatig in twijfel trekt. Het nog grimmigere Licence To Kill zorgde zelfs voor klachten van teleurgestelde ouders die Bond inmiddels een onplezierig personage vonden waar ze hun kinderen liever niet naar lieten kijken.

Een langdurige onenigheid tussen de productiemaatschappijen dwarsboomde zijn derde uiting. Toen het script voor GoldenEye eindelijk compleet was nam hij afstand van de rol. Er was teveel tijd verstreken sinds zijn laatste film. Dalton vertelde na Casino Royale wel blij te zijn met de keuze voor Daniel Craig en de meer realistische insteek van die film. Hij was vooral onder de indruk van het openingsgevecht waarin Craig op het toilet iemand tot pulp slaat en hem probeert te verdrinken in een wasbak… Een scène die hij naar eigen zeggen ook erg graag had willen spelen.

Pierce Brosnan: De Allrounder

“I think you're a sexist, misogynist dinosaur. A relic of the Cold War”, blaft Judi Dench als M. “Point taken”, reageert Brosnan, alsof hij weet dat GoldenEye moet bewijzen dat 007 in de jaren negentig nog steeds relevant is. Brosnan was in een smoking net zo stijlvol als Connery, maar had ook wat meer van de zelfspot die ontbrak bij Dalton. GoldenEye vormde een prima introductie, maar het materiaal bleef vooral veilig binnen de formule, hoewel The World Is Not Enough nog wel een interessante invalshoek koos; een persoonlijke aanval op M door iemand uit haar verleden... iets dat ook in Skyfall lijkt te zitten.

Na een intrigerende opening (Bond wordt gemarteld) trekt Die Another Day, overigens wel een gigantisch succes aan de kassa, het fantasie-element van de serie een beetje te ver door met CGI-surfpartijen en onzichtbare auto’s. Zonde, want Brosnan verdiende eigenlijk een betere afsluiter. Die kwam er ook bijna door toedoen van Quentin Tarantino die Casino Royale (mogelijk with cheese) wilde maken met hem in de hoofdrol, maar de producenten kozen uiteindelijk toch voor een reboot met de jongere Craig en GoldenEye-regisseur Martin Campbell.

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.