The American Dream: Tess Kartel

Geplaatst:

door Joris Debeij

Speciaal voor Filmpjekijken.com doet journalist Joris Debeij verslag vanuit Los Angeles. Voor rubriek The American Dream gaat hij langs bij Nederlanders die in Hollywood hun geluk komen beproeven. Van kostuumontwerpers tot actrices en van geluidsmensen tot regisseurs. In deze tweede aflevering de Almelose actrice Tess Kartel, die nog vóór Yolanthe Sneijder-Cabau samen met Mark Wahlberg in een film te zien was.

Naam: Tess Kartel
Geboortedatum: geheim
Geboorteplaats: Almelo
In Hollywood sinds: 2009
Beroep: actrice/model
Palmares in Hollywood: speelde o.a. in The Other Guys met Mark Wahlberg en in de populaire televisieshow House.

Tess zit achterin het populaire ontbijt- en lunchrestaurant Swingers, ze is hier een regular. Swingers zit vaak vol met toeristen, maar af en toe kun je er ook een celebrity spotten. Zo zit iets verderop Jesse Hughes, frontman van rockband The Eagles of Death Metal. Tess is al redelijk veramerikaniseerd, haar Nederlands wordt automatisch afgewisseld met Engels. Ze bestelt een American breakfast, ik hou het bij French toast.

Wanneer kwam jij naar het land van The American Dream?
In oktober 2001, al kwam ik niet gelijk naar Hollywood. Ik werkte als model en een modellenbureau in Miami sponsorde mijn visum. Miami was niet per se deel van mijn plan maar het was een stap in de richting van Hollywood.

Had je als kind had je al die drang om in de spotlights te staan?
Yes it was (Tess blijft heftig switchen tussen Nederlands en Engels). Acteren was altijd iets dat me aansprak. Op de basisschool deed ik veel mee aan toneel. Ik wilde altijd de hoofdrol, maar kreeg deze jammer genoeg nooit.

En Hollywood was vanaf jongs af aan al een droom?
Ja! Acteren was altijd al een droom en datzelfde geldt voor Los Angeles. Vanaf dat ik jong was, zat dat idee altijd al in mijn achterhoofd. Al kwam er een punt in mijn leven dat ik deze droom niet echt aan het najagen was. Tot ik op een gegeven moment iemand tegenkwam die mij heel erg motiveerde om naar de VS te komen.

Wie was dat?
Het was een vriendin van mijn moeder, die was heel erg bezig met theater. Ze nam me een keer mee om auditie te doen, en de regisseur was heel erg enthousiast. De hoofdrol ging welliswaar naar een GTST-actrice maar het was wel een eye-opener. Het was mijn eerste auditie en het was gelijk heel erg positief. Toen realiseerde dat dit misschien wel een carrière kon worden. Zo werd het weer mijn doel. Ik had altijd de droom om naar de VS te komen, de filmwereld is zo veel groter en ik heb het idee dat er veel meer kansen zijn. In Nederland voelde het zo gelimiteerd omdat alles veel kleiner is.

Toch belandde je eerst in Miami?
Toen ik besloot om mijn droom na te jagen, ben ik een maandje naar Los Angeles gegaan. Ik had er wat vrienden en die introduceerden mij aan wat mensen. Ik ontmoette een modellenagent uit Miami die mijn visum wilde sponsoren, zo kwam ik daar terecht. Mijn modellencarriere raakte in een stroomversnelling en ik kwam in New York terecht. Eén van de model capitols in de wereld. Ik begon te werken voor G-Star, Diesel, Levi’s en Jennifer Lopez. Ik zat lekker in mijn vel, voelde me thuis in New York.

Wanneer begon je weer te acteren?
Ik was nooit echt gestopt met acteren, naast mijn modellenwerk volgde ik lessen. Door de combinatie met het modellenwerk, kreeg ik af en toe rolletjes in korte films en videoclips. Ik ben dus naast het modellenwerk zo actief mogelijk gebleven met acteren.

Alleen zat je wel in New York en niet in film capitol Hollywood?
Klopt, ik leefde ook een heel fijn leven in New York. Maar na een jaartje of vijf begon mijn drang naar Hollywood steeds sterker te worden. Alleen vond ik wel dat als ik de stap ging maken, ik er ook moest gaan wonen. Dat was lastig voor mij, omdat ik er bijna niemand kende, een leuk appartement had in New York en ik fijn netwerk en een leuk sociaal leven had opgebouwd. Ik vond dat ik een té groot financieel risico moest nemen en wilde daarnaast niet alles opgeven wat ik in New York had opgebouwd. Daarom besloot ik toen om het helemaal in New York te gaan maken. Alleen duurde dat voor mijn gevoel erg lang, ik werd onrustig.

Waardoor ben je uiteindelijk tóch in Los Angeles beland?
Dat begon eigenlijk met een ongeluk. Ik was voor een maand in Nederland op vakantie. Toen ik terugkwam bleek dat er grote waterschade in mijn appartement was. Er werd zwarte schimmel geconstateerd, ik kon al mijn spullen weggooien. Daar overheen kwam nog eens dat ik niet verzekerd bleek te zijn voor die schade. Het enige wat ik nog had, was wat ik in mijn koffer had. Ik heb eerst een uur hard gehuild en besloot toen om er iets positiefs van te maken. Vervolgens heb ik drie maanden heel hard gewerkt en besloot daarna opnieuw te beginnen in Hollywood.

Hoe was die overgang naar de relaxte west coast?
Wow! Los Angeles is zo veel lastiger om voet aan de grond te krijgen dan in New York. Mensen in New York zeggen dat je overal ter wereld kan wonen als je hier gewoond hebt. New York is een snelle stad, alles gaat met duizend mile per uur. Het is daar makkelijk om je eigen weg te vinden. Los Angeles is het tegenovergestelde, iedereen zit in zijn auto. Het is niet sociaal, je bent heel erg geïsoleerd hier. In New York loopt iedereen rond en zo kom je snel met mensen in contact en spreek je met ze af. Hier is het een heel gedoe om met mensen af te spreken, ook zakelijk. Ook kunnen ze hier geen 'nee' zeggen, dat is echt een LA-ding. Dus je wordt vaak aan het lijntje gehouden. Dat duurde wel een tijdje voordat ik daarachter kwam. Je moet ermee leren omgaan. Maar omdat het hier dus allemaal zo langzaam gaat, qua mensen leren kennen en kansen tegenkomen, duurt het echt veel langer om in LA te settelen. Ik ben hier nu drie jaar en begin nu pas het gevoel te krijgen dat ik mij hier thuis voel. Dat ik vrienden heb, dat er kansen komen en ik dingen te doen heb. Los Angeles is zo verschrikkelijk groot, het duurt even voordat je weet waar je moet zijn voor de juiste dingen.

Hoe heb je dat concreet aangepakt?
Toen ik hier naar toe verhuisde kende ik geen agenten. Ik kende maar een paar mensen, dankzij hun ben ik heel erg gaan netwerken met de mensen die zij kenden. Ik had nog geen trailer van mijn eigen werk, omdat ik nog niet genoeg gedaan had. Dus niemand wilde mij tekenen. Daardoor ben ik wat gaan pendelen met New York om daar nog modellenwerk te doen. Notabene in New York ontmoette ik een agent die wel met mij wilde werken. Hij stuurde mij naar de auditie voor The Other Guys en ik werd direct geboekt voor die film. Het was niet alleen een fantastische ervaring om met Will Ferrell en Mark Wahlberg te werken, ik werd ook direct getekend door een agent waardoor ik een stuk meer houvast heb.

Wat zijn tot nu toe je hoogtepunten in LA?
Ik denk toch The Other Guys en mijn gastrolletje in House (foto onder). Toen ik op set kwam, realiseerde ik me dat één van de producenten een Nederlander is, Gerrit van der Meer. Omdat ik als Nederlandse op de set was kwam hij een paar keer langs. Het was een hele leuke ervaring om een Nederlandse te spelen en iemand te ontmoeten die hier als Nederlander werkt en heel succesvol is.

Heb je meer contact met Nederlanders, andere actrices bijvoorbeeld?
Nee, eigenlijk niet. Ik denk dat als je actrice vaak te veel afhangt van andere mensen zoals producers en casting directors. Die contacten wil je niet altijd delen. Al vind ik wel dat bijvoorbeeld de Holland Hollywood Connection een goed initiatief is. Dat helpt je om te ontdekken hoe de business werkt en je kunt je ervaringen delen met andere Nederlanders in de filmindustrie. Dat vind ik erg cool, omdat je op die manier veel minder tijd verdoet. De heel ervaren mensen geven je de ins en outs. Veel mensen onderschatten hoe moeilijk het is om hier voet aan de grond te krijgen, welke strijd je moet leveren om het hier te maken. Ik denk ook dat niet altijd gerealiseerd wordt dat ook veel A-list acteurs en actrices al jaren aan het vechten waren voor een rolletje, voordat ze op de positie kwamen waar ze nu zitten. Al is het tegelijkertijd een onvoorspelbare business zonder regels. De ene dag ben je een nobody, de volgende dag kan zomaar je telefoon roodgloeiend staan. Dat is het leuke aan deze wereld. Dat er altijd die hoop is dat het tij zich keert en je in een klap beroemd bent. Daar moet je wel van houden, van die uitdaging. Wanneer je daar niet tegen kunt, moet je niet naar Hollywood komen. Helemaal niet als actrice, de manier waarop je wordt afgewezen kan hard en persoonlijk aankomen. Dus je moet een dikke huid hebben en het vooral ook niet te serieus nemen.

Wat kunnen we in de toekomst van je verwachten?
Haha, hoe zie ik de toekomst? (denkt even na) Ik zie mijzelf als fulltime actrice in de toekomst. Op het moment heb ik niets concreet op mijn programma staan, maar ik ga naar één van de betere acteerscholen. Het leven hier is heel erg leuk. Ik was wel bezig met een project waar ik heel erg enthousiast over was, maar dat werd helaas stopgezet vanwege de financiering. Dat was jammer, want ik verwachtte dat het mijn carrière kon omgooien. Het zou ideaal zijn wanneer dat weer wordt aangeslingerd, maar ik ben still happy. Ik doe wat ik graag doe en ik heb er plezier in. Zolang ik hard blijf werken en dat plezier blijf houden, kom ik er vanzelf een keer!

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.