The American Dream: Roel Reiné

Geplaatst:

door Joris Debeij

Speciaal voor Filmpjekijken.com doet journalist Joris Debeij verslag vanuit Los Angeles. Voor rubriek The American Dream gaat hij langs bij Nederlanders die in Hollywood hun geluk komen beproeven. Van kostuumontwerpers tot actrices en van geluidsmensen tot regisseurs. In deze eerste aflevering de Eindhovense regisseur Roel Reiné.

Naam: Roel Reiné
Geboortedatum: 19 juni 1969
Geboorteplaats: Eindhoven
In Hollywood sinds: 2004
Beroep: regisseur
Palmares in Hollywood: regisseerde onder meer Pistol Whipped, Deadwater, The Marine 2, The Lost Tribe, Death Race 2 en The Scorpion King 3: Battle For Redemption.  

Roel en ik hebben afgesproken in North Hollywood, oftewel The Valley, waar het grootste gedeelte van alle Hollywood Studio’s gevestigd is. Hij zit in een montageset, te werken aan een langere trailer voor zijn nieuwste film Death Race Inferno. Trots laat hij mij de lange trailer zien, die vol zit met explosies, crashes en spectaculaire achtervolgingen. Het is nog niet bekend wanneer de film uitkomt, maar de studio is alvast meer dan tevreden met de nieuwste film van Reiné.

Eigenlijk heb je er nooit een geheim van gemaakt dat je naar Hollywood wilde komen?
De films die ik wil maken, worden hier gemaakt. Wanneer ik in Nederland zeg dat ik een Blade Runner wil maken, dan lachen mensen me uit. Sciencefiction en Nederland? ‘Haha!’ Ik wist dus niet beter dan naar Amerika te komen om een film zoals Blade Runner te kunnen maken. Dus ik heb inderdaad altijd wel die wens gehad. Van kinds af aan wilde ik regisseur worden, dat was ook wel duidelijk. En om daar te komen, en zo goed te worden als Ricky Scott, moet je heel veel films maken, heel veel leren. Dat kan in Nederland niet, er is maar een klein fondsje en er zijn te veel regisseurs. Er is bovendien een hoop vriendjespolitiek. Je krijgt alleen geld wanneer je Nederlandse culturele projecten doet, Nederlandstalig.”

Reiné geeft Danny Trejo aanwijzingen tijdens de opnames van Death Race 2

Toch heb je in 1999 The Delivery gemaakt?
Die film heb ik zelf gefinancierd met een tweede hypotheek op mijn huis, en door investeerders te zoeken. We hebben de film met privé-investeerders gemaakt, de crew en cast hebben voor niets gewerkt. Een televisiecrew overigens, omdat het m’n eerste film was wilde veel mensen uit de televisiewereld me helpen.

...en een Gouden Kalf gewonnen!
Ja, dat was fantastisch, hartstikke gaaf natuurlijk, maar er zat wel een zuur randje aan. De nominatie werd bekendgemaakt in een tent in Utrecht, waar al m’n artistieke collegaregisseurs aan het boe-roepen sloegen toen mijn naam genoemd werd. Hetzelfde gebeurde toen ik de prijs kreeg, ik kreeg bijna geen felicitaties. In een filmkrant stond zelfs een stukje dat het doorgestoken kaart was omdat San Fu Maltha (één van de grootste Nederlandse producenten, red.) in de jury zat. Hij was één van de producenten van mijn film en in het reglement van het festival staat juist dat je niet mag stemmen wanneer je bij een film betrokken bent. Dus ik heb met minder stemopties gewonnen! Allemaal gezeur in Nederland, ik heb een hekel aan dat gezeik.

Is dat ook een reden die je naar Hollywood dreef?
Zeker! Waar ik niet goed van word, is dat constante negativisme. Al doe ik het nu zelf overigens ook, haha. Dat is ook niet goed, maar het wordt allemaal negatief bekeken; wat is er niet goed aan jou, wat is niet goed aan je film. Hier wordt alles juist andersom bekeken; wat is er goed en wat willen we gebruiken in de volgende film. Dat is de energie waar ik van hou. Dat is waar Amerikanen, ondanks dat ik veel kritiek op ze heb, goed in zijn. Ze geloven in zichzelf. Ze geloven in elkaar, iedereen helpt elkaar. Heerlijk!

Met Luke Goss (links) en Sean Bean tijdens de opnames van Death Race 2

Wat zijn tot nu toe je hoogtepunten hier in Hollywood?
(Reiné is even stil en denkt na.) Ik weet het niet, ik vind alles eigenlijk wel een hoogtepunt. Al heb ik wel een aantal dieptepunten. Zo werkte ik mee aan een grote film voor Jan de Bont, anderhalf jaar aan gewerkt, en vervolgens klapte uit het niets de financiering uit elkaar. Toen ben ik uit noodzaak voor de Britse televisie gaan werken, itempjes maken over Hollywood. De moed zakte wel even in de schoenen, maar ik wilde niet opgeven. Toen heb ik voor veertigduizend dollar de film Drifter gemaakt, die ik heel erg ben gaan promoten. Bij iedere stap in het proces stuurde ik persberichten uit. Niemand wist dat het budget zo laag was, de film zag er erg goed uit en heeft vervolgens alles in werking gezet. Ik kreeg een Seagal-film (Pistol Whipped, red.), Death Race 2, Marine 2, The Lost Tribe, enzovoorts. Het was een katalysator voor de successen, dat low-budget filmpje met vier acteurs in de woestijn... Daar ben ik wel trots op, ik heb het uiteindelijk zelf gecreëerd. Daarnaast ben ik heel erg trots op Death Race 2. Al vind ik Death Race Inferno eigenlijk nog beter, maar die moet nog uitkomen.

Je zit dus in een stijgende lijn?
Zeker, en ik word ook steeds beter, ben aan het groeien. Ik voel dat ik met iedere film weer een betere regisseur word. Iedere film begrijp ik het vak beter, werk ik beter met acteurs en worden mijn visuele trucjes steeds meer vernieuwend. Dat vind ik echt fantastisch. Ik wil eigenlijk Ridley Scott zijn, maar dat is nog wel tien, vijftien jaar weg. En dat vind ik niet erg, wanneer ik twee films per jaar kan blijven doen. Met wat ik nu doe, blijf ik leren. Een heleboel mensen zeggen: “je doet een heleboel B-films en straight-to-DVD”. Zo zie ik het dus niet. Het zijn genrefilms, en die gaan op DVD. Tja. Maar hoeveel miljoenen mensen zien mijn films wel niet? Vijftig, zestig, zeventig miljoen? Wereldwijd zien mensen mijn films, en daar ben ik trots op! Ik ben echt aan het groeien, nog zo’n tien, vijftien jaar en dan maak ik mijn eigen Blade Runner.

Roel Reiné in actie.

Heeft Hollywood ook zijn nadelen?
Nee, I’m living the dream. Ik kan me mijn eerste grote studiofilm nog goed herinneren. We waren Marine 2 aan het mixen bij Warner Studio’s. Toen ik ‘s ochtends de parkeerplaatsen op kwam rijden, parkeerde ik mijn auto. Links van mij parkeerde McG, die op dat moment Terminator Salvation aan het monteren was, en rechts van mij Michael Mann die aan Public Enemies werkte. Dat is natuurlijk wel heel cool!

Help jij als ‘self made Hollywood man’ gelukzoekers uit Nederland?
Zeker, ik help ze graag! Ik heb net twee Nederlandse stagiaires gehad, het was heel erg leuk om te doen. Toen ik twintig jaar was, had ik niets liever gedaan dan een maand met Paul Verhoeven meelopen. Dat is mij nooit gelukt, al heb ik een paar jaar geleden wel met Jan de Bont kunnen meelopen, wat fantastisch was! Dat probeer ik nu ook te doen met de jonge Nederlandse filmmakers. Dat is hier in Hollywood heel normaal, zo is het een filmindustrie geworden. Niet zoals in Nederland, waar het meer een filmwereld is waar iedereen elkaar als competitie ziet.

Wat kunnen we in de nabije toekomst van je verwachten?
In Hollywood weet je het maar nooit, maar ik ben bezig met een western met Danny Trejo en Mickey Rourke die waarschijnlijk in de bioscopen zal gaan draaien. Ik heb nu ook de financiering rond voor een kleinere oorlogsfilm, die ik zelf geschreven heb. Hopelijk kan ik die doen nadat ik de western heb afgerond. 

Filmstill uit het door Reiné geregisseerde The Scorpion King 3: Battle For Redemption

Dus we zien je voorlopig niet meer in Nederland?
Jawel, ik ga volgend jaar een film in Nederland maken. Een epische speelfilm over zeeheld Michiel de Ruyter. Ik hou heel erg van Nederland, ik wil heel graag films in Nederland blijven maken. Er was destijds veel gedoe en gezeik waar ik geen zin in had. Toen ben ik naar Hollywood gekomen om films te maken, maar ik heb altijd een voet tussen de deur gehouden in Nederland. Ik wil graag over de hele wereld films maken, dus waarom niet in Nederland?

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.